ఒక దట్టమైన అడవిలో పిప్ అనే ఒక చిన్న కుందేలు ఉండేది. ఒక రోజు పిప్ గడ్డి మేస్తున్నప్పుడు, ఆకాశం నుండి ఒక పెద్ద డేగ కిందకు దూకింది. ఆ డేగకు చాలా ఆకలిగా ఉంది, అది పిప్ను పట్టుకోవాలని చూసింది.
అదే సమయంలో పిప్ స్నేహితుడైన బజ్ అనే చిన్న తేనెటీగ అక్కడికి వచ్చింది. బజ్ చాలా ధైర్యవంతుడు. "దయచేసి నా స్నేహితుడిని వదిలేయండి!" అని బజ్ డేగను వేడుకుంది.
ya డేగ బజ్ మాట వినలేదు. బజ్ ప్రయత్నిస్తున్న సమయంలోనే, డేగ పిప్ను పట్టుకుని తినేసింది. ఇది చూసి బజ్ చాలా బాధపడింది. తన స్నేహితుడి కోసం పగ తీర్చుకోవాలని బజ్ నిర్ణయించుకుంది.
డేగ ఎక్కడ గూడు కట్టుకున్నా, బజ్ అక్కడికి వెళ్లి డేగ గుడ్లను కింద పడేసి పగలగొట్టేది. డేగ కోపంతో దేవుడిని వేడుకుంది. దేవుడు డేగ గుడ్లను తన ఒడిలో భద్రంగా ఉంచారు. కానీ బజ్ ఒక బరువైన రాయిని తీసుకుని దేవుడి ఒడిలో వేయడంతో, గుడ్లన్నీ కింద పడి పగిలిపోయాయి.
చివరికి, దేవుడు ఇద్దరినీ పిలిచి మాట్లాడించారు. డేగ, "ప్రకృతి ఇచ్చిన ఆహారాన్ని నేను తినకూడదా?" అని అడిగింది. బజ్, "నువ్వు నా స్నేహితుడి ప్రాణాన్ని తీశావు!" అని ఏడ్చింది.
వారి మధ్య సమస్య పరిష్కారం కాకపోవడంతో, దేవుడు ఒక కొత్త నియమాన్ని సృష్టించారు. ఇకపై డేగ గుడ్లు పెట్టే సమయంలో తేనెటీగలు ఉండవు, తేనెటీగలు ఎక్కువగా ఉండే సమయంలో డేగలు గుడ్లు పెట్టవు. అలా ప్రకృతి నియమం ద్వారా సమస్య పరిష్కారం అయ్యింది.
Moral
ప్రతీకారం ఎప్పుడూ శాంతిని ఇవ్వదు; సమతుల్యతే నిజమైన పరిష్కారం.
