ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪಿಪ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಪಿಪ್ ಮೇವು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹದ್ದು ಕೆಳಗೆ ಬಂದಿತು. ಹದ್ದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿවಿನಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಮೊಲವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿಪ್ನ ಗೆಳೆಯ ಬಸ್ ಎಂಬ ಜೇನುನೊಣ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿತು. ಬಸ್ ತುಂಬಾ ಧೈರ್ಯವಂತನಾಗಿತ್ತು. "ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು!" ಎಂದು ಬಸ್ ಹದ್ದಿನ ಮುಂದೆ ಹಾರಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿತು.
ಆದರೆ ಹದ್ದು ಬಸ್ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಹದ್ದು ಮೊಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾರಿಹೋಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಸ್ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾಯಿತು. ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಸಾವಿಗೆ ಹದ್ದಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಸ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.
ಹದ್ದು ಎಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದರೂ, ಬಸ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹದ್ದಿನ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾ ಹಠಾ적으로 ತಿದ್ದುತ್ತಿತ್ತು. ಹದ್ದು ದೇವರಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿತು. ದೇವರು ಹದ್ದಿನ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಬಸ್ ಒಂದು ಭಾರವಾದ ಕಲ್ಲನ್ನು ತಂದು ದೇವರ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿತು, ಇದರಿಂದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಡೆದು ಹೋದವು.
ಕೊನೆಗೆ ದೇವರು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆದು ಮಾತನಾಡಿಸಿದನು. ಹದ್ದು, "ನನಗೆ ಹಸಿವಾದಾಗ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುವುದು ತಪ್ಪೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ಬಸ್, "ನೀನು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕೊಂದೆ!" ಎಂದು ಅಳಿತು.
ಅವರ ಜಗಳ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ದೇವರು ಒಂದು ನಿಯಮ ಮಾಡಿದರು. ಹದ್ದು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಜೇನುನೊಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹದ್ದುಗಳು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮದಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಯಿತು.
Moral
ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಸೇಡಿನಿಂದ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಾರದು; ಸಮತೋಲನವೇ ಜೀವನದ ಸತ್ಯ.
