ஒரு அடர்ந்த காட்டில் புயல் முயல் என்ற ஒரு சிறிய முயல் வாழ்ந்து வந்தது. அது மிகவும் சுறுசுறுப்பானது. ஒரு நாள், புயல் முயல் புல்வெளியில் உணவு தேடிக்கொண்டிருந்தபோது, வானத்திலிருந்து ஒரு பெரிய கழுகு திடீரென்று இறங்கி வந்தது. அந்த கழுகு மிகவும் பசியாகவும் கோபமாகவும் இருந்தது. அது முயலைத் தாக்க முயன்றபோது, முயல் பயந்து நடுங்கி ஒரு புதருக்குள் ஒளிந்து கொண்டது.
அப்போது அந்த இடத்திற்குத் தன் நண்பன் வண்டு வந்தது. வண்டு சிறியதாக இருந்தாலும், அதன் இதயம் மிகவும் பெரியது. தன் நண்பன் ஆபத்தில் இருப்பதைக்கண்ட வண்டு, தைரியமாக கழுகின் முன்னால் பறந்து சென்றது. "தயவு செய்து என் நண்பனைத் தொடாதீர்கள்! அவன் உங்களுக்குத் தீங்கு செய்யவில்லை," என்று வண்டு கெஞ்சியது.
ஆனால் கழுகு வண்டின் பேச்சைக் கேட்கவில்லை. அது வண்டைத் துரத்திப் போகச் சொல்லி கர்ஜித்தது. கோபமடைந்த வண்டு, கழுகின் கண்களைத் தாக்க முயன்று, கழுகை திசைதிருப்பப் போராடியது. அந்தச் சண்டையின் நடுவே, கழுகு முயலைத் தப்பவிடாமல் பிடித்துக் கொண்டு பறந்து சென்று தின்றுவிட்டது. இதைக் கண்ட வண்டு மிகுந்த துயரமடைந்தது.
"என் நண்பனை நீ கொன்றுவிட்டாய்! உனக்கு ஒரு பாடம் புகட்டாமல் நான் விடமாட்டேன்," என்று வண்டு சபதம் எடுத்தது. கழுகு எங்கு கூடு கட்டினாலும், வண்டு அங்கே சென்று கழுகின் முட்டைகளைத் தட்டி விட்டு உடைத்தது. கழுகு மலை உச்சியில் கூடு கட்டியது, ஆனால் வண்டு அங்கேயும் சென்று முட்டைகளைச் சேதப்படுத்தியது.
கழுகின் கோபம் எல்லை மீறியது. அது வானத்தின் கடவுளிடம் முறையிட்டது. கடவுள் கழுகின் நிலையைக் கண்டு வருத்தப்பட்டார். ஆனால் வண்டு தன் கோபத்தை விடவில்லை. கடவுள் கழுகின் முட்டைகளைத் தன் மடியில் பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தபோது, வண்டு ஒரு கனமான கல்லைத் தூக்கிக்கொண்டு வந்து கடவுளின் மடியிலேயே போட்டது. இதனால் முட்டைகள் அனைத்தும் கீழே விழுந்து சிதறின.
இறுதியில், கடவுள் இருவரையும் அழைத்துப் பேசினார். கழுகு, "படைப்பு கொடுத்த உணவை நான் உண்ணக் கூடாதுமா?" என்று கேட்டது. வண்டு, "நீ என் நண்பனின் உயிரைப் பறித்தாய்," என்று அழுவிச் சொன்னது. இருவருக்கும் இடையே சமாதானம் ஏற்படவில்லை. எனவே, கடவுள் ஒரு புதிய விதியை உருவாக்கினார். இனி கழுகு முட்டையிடும் காலத்தில் வண்டுகள் இருக்காது, வண்டுகள் அதிகமிருக்கும் காலத்தில் கழுகுகள் முட்டையிடாது. இயற்கையின் இந்த மாற்றத்தால் அந்தப் பிரச்சனை முடிவுக்கு வந்தது.
பாடம்
கோபம் மற்றும் பழிவாங்குதல் ஒருபோதும் தீர்வைக் கொடுக்காது; இயற்கையே நீதியை நிலைநாட்டும்.
