ఒక అందమైన పల్లెటూరిలో శామ్యూల్ అనే వృద్ధుడు ఉండేవారు. ఆయన చాలా జ్ఞాని మరియు ప్రశాంత స్వభావం కలవారు. ఒక సాయంత్రం, సూర్యుడు అస్తమిస్తున్న సమయంలో, శామ్యూల్ తన ఇంటి ముందు ఉన్న అరుగు మీద ఏదో చాలా ఆందోళనగా వెతుకుతూ కనిపించారు.
అది చూసిన నియో మరియు మాయ అనే ఇద్దరు పిల్లలు ఆయన దగ్గరకు వచ్చారు. "తాతయ్య, ఏం చేస్తున్నారు? ఏదైనా పోయిందా? మేము మీకు సహాయం చేయాలా?" అని నియో అడిగాడు.
"అవును నాయనా, నా పెట్టెకు సంబంధించిన చిన్న ఇత్తడి తాళం చెవి పోయింది. అది ఎక్కడో పడిపోయింది," అని శామ్యూల్ నిట్టూర్పు విడిచి చెప్పారు.
నియో మరియు మాయ ఇద్దరూ కలిసి ఆ వెలుతురు ఉన్న అరుగు మీద, రాళ్ల మధ్య, మొక్కల మధ్య చాలా శ్రద్ధగా వెతకడం మొదలుపెట్టారు. కాసేపటి తర్వాత, మాయ అడిగింది, "తాతయ్య, ఆ తాళం చెవి ఎక్కడ పోయిందో మీకు ఖచ్చితంగా తెలుసా?"
శామ్యూల్ తన ఇంటి వెనుక ఉన్న చీకటి అడవి వైపు చూపిస్తూ, "నేను ఆ అడవి అంచున కూర్చున్నప్పుడు అది పోయింది. అది అక్కడే పడి ఉండవచ్చు," అని చెప్పారు.
మాయ అయోమయంగా, "కానీ తాతయ్య, తాళం చెవి ఆ చీకటి అడవిలో పోతే, మనం ఇక్కడ వెలుతురు ఉన్న చోట ఎందుకు వెతుకుతున్నాము?" అని అడిగింది.
అది విన్న చుట్టుపక్కల వారు నవ్వుకోవడం మొదలుపెట్టారు. "చూడండి, ఎంత పెద్ద జ్ఞాని అయినా ఇంత అమాయకత్వంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు! తాళం చెవి ఎక్కడుందో తెలిసినా, వెలుతురు ఉంది కదా అని ఇక్కడ వెతుకుతున్నాడు!" అని ఎగతాళి చేశారు.
అప్పుడు శామ్యూల్ ప్రశాంతంగా నవ్వుతూ ఇలా అన్నారు, "మీరు చెప్పింది నిజమే. ఇక్కడ వెలుతురు ఉంది కాబట్టి వెతకడం సులభం. కానీ నేను మీకు ఒక పాఠం నేర్పిస్తున్నాను. జీవితంలో చాలా మంది సంతోషాన్ని, శాంతిని లేదా విజయాన్ని తప్పుడు ప్రదేశాలలో వెతుకుతుంటారు—కేవలం ఆ ప్రదేశాలు సులభంగా, ప్రకాశవంతంగా మరియు అందరికీ నచ్చేలా ఉంటాయి కాబట్టి. కానీ నిజమైన పరిష్కారాలు తరచుగా కష్టమైన మరియు చీకటి మార్గాలలో ఉంటాయి. మనం సౌకర్యవంతమైన చోట కాకుండా, నిజం ఎక్కడ ఉందో అక్కడ వెతకాలి."
శామ్యూల్ మాటలు విన్న గ్రామస్థులందరూ నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయారు. తాము కూడా జీవితంలో నిజమైన విలువలు కాకుండా, సులభమైన మార్గాలనే వెతుక్కుంటున్నామని వారు గ్రహించారు.
Moral
పరిష్కారాలు ఎక్కడ ఉంటాయో అక్కడ వెతకాలి, కేవలం వెతకడం సులభంగా ఉన్న చోట కాదు.
