ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಎಂಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೋ ತುಂಬಾ ತವಕದಿಂದ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಲಿಯೋ ಮತ್ತು ಮಾಯಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಅವರ ಬಳಿ ಬಂದರು. "ತಾತಾ, ಏನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನಾವು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಣವೇ?" ಎಂದು ಲಿಯೋ ಕೇಳಿದನು.
"ಹೌದು ಮಕ್ಕಳೇ, ನನ್ನ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಕೀಲಿ ಕೈ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ. ಅದನ್ನೇ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ," ಎಂದು ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು.
ಲಿಯೋ ಮತ್ತು ಮಾಯಾ ಇಬ್ಬರೂ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಮಾಯಾ ಕೇಳಿದಳು, "ತಾತಾ, ಕೀಲಿ ಕೈ ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆಯೇ?"
ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಾಡನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, "ನಾನು ಆ ಕಾಡಿನ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಕೀಲಿ ಕೈ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು," ಎಂದರು.
ಮಾಯಾ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗಿ, "ಆದರೆ ತಾತಾ, ಕೀಲಿ ಕೈ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿರುವ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ನಗತೊಡಗಿದರು. "ಇಷ್ಟೊಂದು ವಯಸ್ಸಾದವರು ಇಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ! ಕೀಲಿ ಕೈ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ," ಎಂದು ಪಕ್ಕದವರು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದರು.
ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಶಾಂತವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ಹೇಳುವುದು ಸರಿ. ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪಾಠ ಹೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜನರು ಸುಖ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹುಡುಕುವಾಗ, ಅವುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ನೋಡದೆ, ಎಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪರಿಹಾರಗಳು ಕಷ್ಟದ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ. ನಾವು ಸುಲಭದ ಹಾದಿಯನ್ನಲ್ಲ, ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು."
ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜನರು ಮೌನವಾದರು. ತಮೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾದ ವಿಷಯಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವರಿಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
Moral
ಪರಿಹಾರಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.