ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் சோமு என்ற ஒரு வயதான தாத்தா வசித்து வந்தார். அவர் மிகவும் அமைதியானவர் மற்றும் மக்களுக்கு நல்ல அறிவுரைகள் கூறுவதில் வல்லவர். ஒரு நாள் மாலை, சூரியன் மறையும் நேரத்தில், சோமு தாத்தா தனது வீட்டின் முன் உள்ள முற்றத்தில் மிகவும் கவலையோடு எதையோ தேடிக்கொண்டிருந்தார்.
அதைப் பார்த்த கிராமத்து இளைஞர்கள் ரவி மற்றும் அருண், "தாத்தா, என்ன செய்கிறீர்கள்? எதையாவது தொலைத்துவிட்டீர்களா? நாங்கள் உங்களுக்கு உதவலாமா?" என்று கேட்டனர்.
"ஆமாம் தம்பி, என் வீட்டுப் பெட்டியின் சாவியைத் தொலைத்துவிட்டேன். அதைத் தான் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்," என்று சோமு தாத்தா வருத்தத்துடன் கூறினார்.
ரவி மற்றும் அருண் இருவரும் தாத்தாவோடு சேர்ந்து அந்த முற்றத்தில் இருந்த கற்கள் மற்றும் செடிகளுக்கு நடுவே தீவிரமாகத் தேடினார்கள். சிறிது நேரம் கழித்து, அருண் கேட்டான், "தாத்தா, சாவியை எங்கே தொலைத்தீர்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?"
தாத்தா மெதுவாகத் தனது வீட்டின் பின்னால் இருக்கும் அடர்ந்த தோப்பைக் காண்பித்து, "நான் சாவியை அந்தத் தோப்பிற்குப் பின்னால் தான் வைத்திருந்தேன். ஆனால் அது அங்கு தொலைந்துவிட்டது," என்றார்.
அருண் குழப்பத்துடன், "தாத்தா, சாவியைத் தொலைத்தது அந்த இருட்டான தோப்பிற்குப் பின்னால் என்றால், ஏன் இங்கே வெளிச்சமான முற்றத்தில் தேடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டான்.
அதைப் பார்த்த மற்ற கிராம மக்கள் சிரித்தார்கள். "இவ்வளவு அனுபவம் வாய்ந்த தாத்தா, சாவியைத் தொலைத்த இடத்தையே தேடாமல், வெளிச்சம் இருக்கிறது என்பதற்காக இங்கே தேடுகிறாரா? எவ்வளவு முட்டாள்தனம்!" என்று கிண்டல் செய்தனர்.
அப்போது சோமு தாத்தா அமைதியாக எழுந்து நின்று, அனைவரையும் பார்த்துப் புன்னகைத்தார். "நீங்கள் சொல்வது சரிதான். ஆனால் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை நீங்கள் கவனிக்கவில்லை. நாம் வாழ்க்கையில் எதைத் தேடுகிறோம் என்பதில் தான் உண்மை இருக்கிறது. பல நேரங்களில் நாம் உண்மையான மகிழ்ச்சியையும், தீர்வுகளையும் நம் மனதிற்குள் அல்லது சரியான இடத்தில் தேடாமல், மற்றவர்கள் பார்த்துப் பார்த்து, வசதியாக இருக்கும் இடத்தில் மட்டும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறோம். சாவியைத் தொலைத்த இடத்தில்தான் தேட வேண்டும், வெளிச்சம் இருக்கிறது என்பதற்காக அல்ல."
தாத்தாவின் அந்த ஆழமான வார்த்தைகளைக் கேட்ட மக்கள் அனைவரும் திகைத்துப் போனார்கள். தாத்தா சொன்னது வெறும் சாவியைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, மனிதர்களின் வாழ்க்கைப் போக்கைப் பற்றியது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர்.
பாடம்
தீர்வுகளைத் தேடும் போது வசதியைப் பார்க்காமல், அவை எங்கே இருக்கக்கூடும் என்ற உண்மையை மட்டும் பார்க்க வேண்டும்.
