ఒక చిన్న గ్రామంలో సోము అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతనికి ఒక పెద్ద తోట ఉంది, కానీ అతను చాలా పిసినారి. అతని దగ్గర ఒక గాడిద మరియు కొన్ని చిన్న పక్షులు ఉన్నాయి. కానీ అతను వాటికి సరైన ఆహారం పెట్టేవాడు కాదు. అవి తోటలోని గడ్డి మరియు చిన్న పురుగులను తిని బ్రతికేవి.
ఒకరోజు, ఆకలితో ఒక చిన్న పక్షి చనిపోయింది. సోము ఆ పక్షిని ఉపయోగపడదని భావించి తోట వెలుపల పడేశాడు. ఇది చూసిన గాడిదకు ఒక ఉపాయం తట్టింది. 'ఈ మనిషికి మనం ఉపయోగపడకపోతే బయట పడేస్తాడు. మనం చనిపోయినట్లు నటిస్తే, అతను మనల్ని తోట నుండి బయటకు పడేస్తాడు. అప్పుడు మనం పారిపోవచ్చు' అని గాడిద అనుకుంది.
మరుసటి రోజు ఉదయం, గాడిద చనిపోయినట్లుగా నేలపై పడి ఉంది. సోము వచ్చి చూసి, గాడిద చనిపోయిందని అనుకున్నాడు. అతనికి కొంచెం బాధ కలిగినా, వెంటనే 'ఈ గాడిద నాకు పనికిరాదు, దీన్ని తోటలో ఒక గుంత తవ్వి పాతిపెట్టేద్దాం' అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
సోము ఒక గుంత తవ్వి దాని లోపలికి దిగినప్పుడు, గాడిదకు ప్రమాదం అర్థమైంది. 'అతను నన్ను పాతిపెట్టబోతున్నాడు!' అని భయపడిన గాడిద, వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి గుంతలో ఉన్న సోమును బలంగా ఢీకొట్టింది. సోము తడబడి గుంతలో పడిపోయాడు. ఆ సమయంలోనే గాడిద తోట నుండి తప్పించుకుని పారిపోయింది.
Moral
ఆపద సమయంలో సమయస్ఫూర్తితో వ్యవహరిస్తే ప్రాణాలను కాపాడుకోవచ్చు.
