ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന് പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് വലിയൊരു തോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹം വളരെ പിശുക്കനായിരുന്നു. സോമുവിന്റെ പക്കൽ ഒരു കഴുതയും കുറച്ച് പക്ഷികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർക്ക് കൃത്യമായ ആഹാരം നൽകാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നില്ല. തോട്ടത്തിലെ പുല്ലും ചെറിയ പ്രാണികളും തിന്നുമാണ് അവ ജീവിച്ചിരുന്നത്.
ഒരു ദിവസം, വിശപ്പുകാരനായ ഒരു ചെറിയ പക്ഷി ചത്തുപോയി. സോമു ആ പക്ഷിയെ ഉപകാരപ്രദമല്ലാത്ത ഒന്നായി കണ്ട് തോട്ടത്തിന് പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഇത് കണ്ട കഴുതയ്ക്ക് ഒരു ബുദ്ധി തോന്നി. 'ഈ മനുഷ്യൻ നമ്മളെ ഉപകാരപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ എറിഞ്ഞുകളയും. നമ്മൾ ചത്തതുപോലെ അഭിനയിച്ചാൽ അദ്ദേഹം നമ്മളെ തോട്ടത്തിന് പുറത്തേക്ക് എറിയും. അപ്പോൾ നമുക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെടാം' എന്ന് കഴുത ചിന്തിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, കഴുത മരിച്ചതുപോലെ നിലത്ത് അനങ്ങാതെ കിടന്നു. സോമു വന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ കഴുത ചത്തുപോയെന്ന് കരുതി അദ്ദേഹം ഞെട്ടിപ്പോയി. ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിന് സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും, കഴുത ഇനി ഉപയോഗപ്രദമല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഒരു കുഴി തോണ്ടി അതിൽ കുഴിച്ചുമൂടി വളമാക്കി മാറ്റാം എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.
സോമു കുഴി തോണ്ടി അതിനുള്ളിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, കഴുതയ്ക്ക് വലിയ അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 'അവൻ എന്നെ കുഴിച്ചുമൂടാൻ പോകുന്നു!' എന്ന് ഭയന്ന കഴുത, പെട്ടെന്ന് ഓടി വന്ന് കുഴിയിൽ ഇരുന്ന സോമുവിന്റെ മേൽ ശക്തിയായി ഇടിച്ചു. സോമു കുഴിയിൽ വീണുപോയി. ആ സമയം ഉപയോഗിച്ച് കഴുത വേഗത്തിൽ തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
Moral
ബുദ്ധിയോടെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാം.