ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే తాతగారు ఉండేవారు. ఆయనకు చాలా మంది మనవలు, మనవరాళ్లు ఉండేవారు. సెలవుల సమయంలో వారందరూ తాతయ్య ఇంటికి వచ్చి ఎంతో సంతోషంగా గడిపేవారు. ఒకరోజు, ఇంట్లో ఒక పెద్ద పండుగ కోసం సిద్ధమవుతున్న సమయంలో, తాతయ్య చాలా కంగారుగా తన టేబుల్ దగ్గర ఏదో వెతుకుతున్నారు.
"అయ్యో! నా బంగారు డైరీ ఎక్కడ పోయింది? అందులో చాలా ముఖ్యమైన విషయాలు ఉన్నాయి!" అని తాతయ్య ఆందోళనగా అరిచారు. వెంటనే పిల్లలందరూ సహాయం చేయడానికి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. అందరూ గందరగోళంగా వెతకడం మొదలుపెట్టారు. ఒకరు సోఫా కింద చూస్తుంటే, మరొకరు బీరువా తలుపులు కొడుతూ వెతుకుతున్నారు. "ఇక్కడ ఉందా?" "అక్కడ చూశావా?" అని అందరూ అరుస్తూ ఒకరినొకరు అడుగుకుంటూ గందరగోళం సృష్టించారు.
కొంత సమయం తర్వాత, పిల్లలందరూ అలసిపోయి, "తాతయ్యా, ఎక్కడా కనిపించడం లేదు!" అని నిరాశగా చెప్పారు. కానీ కవిన్ అనే చిన్న అబ్బాయి మాత్రం ఒక మూల నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాడు. అతను ఇతరులను ఆపలేదు, కానీ ఎటువంటి శబ్దం చేయకుండా చాలా జాగ్రత్తగా వినడం ప్రారంభించాడు. అందరూ అరుస్తున్నప్పుడు, కవిన్ మాత్రం తన మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకున్నాడు.
అకస్మాత్తుగా, కవిన్ మెల్లగా ఒక పాత చెక్క పెట్టె దగ్గరకు వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక చిన్న సందులో ఆ బంగారు డైరీ ఇరుక్కుపోయి ఉండటం అతను గమనించాడు. అతను దానిని మెల్లగా తీసి తాతయ్య చేతికి అందించాడు.
"కవిన్! నువ్వు దీన్ని ఎలా కనిపెట్టావు? మేము అంతసేపు వెతికినా దొరకలేదు కదా!" అని మిగిలిన పిల్లలు ఆశ్చర్యంగా అడిగారు.
తాతయ్య నవ్వుతూ ఇలా అన్నారు, "పిల్లలూ, కవిన్ ఒక గొప్ప విషయం నేర్పాడు. మీరు గట్టిగా అరుస్తూ వెతుకుతున్నప్పుడు, మీ చుట్టూ ఉన్న శబ్దాల వల్ల మీకు ఏమీ వినపడలేదు. కానీ కవిన్ నిశ్శబ్దంగా ఉండటం వల్ల, ఆ డైరీ లోపల ఉన్న చిన్న గడియారం చేసే 'టిక్ టిక్' శబ్దాన్ని అతను వినగలిగాడు. నిశ్శబ్దం అంటే కేవలం మాట్లాడకపోవడం కాదు, అది మన ఏకాగ్రతను పెంచే శక్తి!"
పిల్లలందరూ తమ తప్పు తెలుసుకున్నారు. ఏదైనా సమస్య వచ్చినప్పుడు అరిచి వెతకడం కంటే, ప్రశాంతంగా ఆలోచించడం మేలని వారు గ్రహించారు.
Moral
నిశ్శబ్దంగా ఉన్నప్పుడే మనకు సరైన పరిష్కారం కనిపిస్తుంది.
