ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬುವ ಅಜ್ಜ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ರಜೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಅಜ್ಜರ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಿಂದ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ದಿನ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬದ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಜ್ಜ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಡೈರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು. "ಅಯ್ಯೋ! ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಚಿನ್ನದ ಡೈರಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯಗಳಿವೆ!" ಎಂದು ಅಜ್ಜ ಅಳತೊಡಗಿದರು.
ತಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲಾ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಅಜ್ಜರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಓಡಿ ಬಂದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಗದ್ದಲ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು. ಒಬ್ಬರು ಸೋಫಾ ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಕಪಾಟುಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ನೋಡಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತಾ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಇಡೀ ಕೋಣೆ ಗೊಂದಲಮಯವಾಯಿತು.
ಹಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ಹುಡುಕಾಟದ ನಂತರ, ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಸುಸ್ತಾಗಿ, "ಅಜ್ಜಾ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ!" ಎಂದು ಅಳತೊಡಗಿದರು. ಆದರೆ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗ ಮಾತ್ರ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಅವನು ಇತರರನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಶಬ್ದ ಮಾಡದೆ ತುಂಬಾ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿದ್ದನು.
ಹಠಾತ್ತನೆ, ಕವಿನ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಳೆಯ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಬಳಿ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕಿನ ನಡುವೆ ಆ ಚಿನ್ನದ ಡೈರಿ ಇರುವುದು ಅವನಿಗೆ ಕಂಡಿತು. ಅವನು ಅದನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎತ್ತಿ ಅಜ್ಜರಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
"ಕವಿನ್, ನೀನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಹುಡುಕಿದೆ? ನಾವು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ!" ಎಂದು ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು.
ಅಜ್ಜ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ಮಕ್ಕಳೇ, ಕವಿನ್ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನೀವು ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಕಿವಿಗೆ ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಶಬ್ದವೇ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕವಿನ್ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಡೈರಿಯ ಒಳಗಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಗಡಿಯಾರದ 'ಟಿಕ್ ಟಿಕ್' ಶಬ್ದವನ್ನು ಅವನಿಗ ಕೇಳಿಸಿತು. ಮೌನ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸುಮ್ಮನಿರುವುದು ಅಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿ."
ಮಕ್ಕರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಶಾಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
