అందమైన పచ్చిక బయళ్ల మధ్య ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో మణి అనే గొర్రెపిల్ల ఉండేది. ప్రతిరోజూ గొర్రెల కాపరుడు మణిని మరియు దాని స్నేహితులను మేత కోసం అడవికి తీసుకువెళ్లేవాడు. ఒక రోజు, ఒక అందమైన సీతాకోకచిలుకను వెంబడిస్తూ, మణి తెలియకుండానే తన మంద నుండి విడిపోయి అడవిలోకి ఒంటరిగా వెళ్ళిపోయింది.
అప్పుడే, పొదల వెనుక నుండి ఒక ఆకలితో ఉన్న తోడేలు ప్రత్యక్షమైంది. "అబ్బా! ఈరోజు నాకు మంచి విందు దొరికింది!" అని తోడేలు గర్జించింది.
మణి భయంతో వణికిపోయింది, కానీ వెంటనే తన తెలివితేటలను ఉపయోగించాలని నిర్ణయించుకుంది. మణి చాలా ప్రశాంతంగా, "తోడేలు బావా! నన్ను ఇప్పుడు తినకు. నేను ఇప్పుడు చాలా సన్నగా ఉన్నాను. నన్ను ఇంకొంత సేపు మేయనిస్తే, నేను లావుగా తయారవుతాను. అప్పుడు నువ్వు నన్ను తింటే నీకు చాలా రుచిగా ఉంటుంది!" అని చెప్పింది.
తోడేలుకు ఆశగా అనిపించింది. "సరే, నువ్వు లావుగా అయ్యే వరకు నేను వేచి ఉంటాను" అని ఒప్పుకుంది.
కొంత సమయం తర్వాత, తోడేలు మళ్ళీ వచ్చింది. "ఇప్పుడు నువ్వు సిద్ధంగా ఉన్నావా?" అని అడిగింది. మణి, "లేదు, నేను ఇప్పుడే తిన్న గడ్డి ఇంకా నా కడుపులో సరిగ్గా అరగలేదు. నేను కొంచెం గెంతుతూ నాట్యం చేస్తే, ఆహారం త్వరగా అరుగుతుంది మరియు నేను ఇంకా లావుగా అవుతాను" అని చెప్పింది.
తోడేలు అయోమయానికి గురైంది. అప్పుడు మణి, "నాకు ఒంటరిగా నాట్యం చేయడం రాదు. నువ్వు గట్టిగా పాట పాడితే, ఆ లయకు అనుగుణంగా నేను నాట్యం చేయగలను. అప్పుడు నేను త్వరగా లావు అవుతాను" అని తెలివిగా చెప్పింది.
ఆకలితో ఉన్న తోడేలు మణి మాటలు నమ్మి, గట్టిగా ఊళ వేస్తూ పాట పాడటం మొదలుపెట్టింది. ఆ శబ్దం అడవి అంతా వినిపించింది. ఆ వింత శబ్దాన్ని విన్న గొర్రెల కాపరుడు, ఏదో ప్రమాదం జరిగిందని గ్రహించి తన కర్రతో వేగంగా అక్కడికి వచ్చాడు.
తోడేలు కాపరుడిని చూడగానే భయపడి పారిపోయింది. కాపరుడు మణిని కాపాడాడు. మణి తన తెలివితేటలతో ప్రాణాలను కాపాడుకున్నందుకు చాలా సంతోషించింది.
Moral
ప్రమాదకర పరిస్థితుల్లో భయపడకుండా తెలివిగా ఆలోచిస్తే ప్రాణాలను కాపాడుకోవచ్చు.
