ಚತುರ ಕುರಿಮರಿ

ಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಣಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುಟ್ಟ ಕುರಿಮರಿ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಕುರಿಗಾಹಿ ಮಣಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಮಣಿಯು ಒಂದು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಒಳಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಹಸಿದ ತೋಳವೊಂದು ಮಣಿಯ ಮುಂದೆ ಬಂದಿತು. "ಇಂದು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಔತಣ ಸಿಕ್ಕಿದೆ!" ಎಂದು ತೋಳ ಗರ್ಜಿಸಿತು.

ಮಣಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅದು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. "ತೋಳವೇ, ನೀನು ಈಗಲೇ ನನ್ನನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಡ. ನಾನು ಈಗ ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಹುಲ್ಲು ಮೇಯಲು ಬಿಡು, ನಾನು ದಪ್ಪಗಾದ ಮೇಲೆ ನೀನು ತಿಂದರೆ ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ರುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಮಣಿ ವಿನಯವಾಗಿ ಹೇಳಿತು.

ತೋಳವು ಯೋಚಿಸಿ, "ಸರಿ, ನೀನು ದಪ್ಪಗಾಗುವವರೆಗೆ ನಾನು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ" ಎಂದಿತು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ತೋಳ ಮರಳಿ ಬಂತು. "ಈಗ ನೀನು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ಮಣಿ ಹೇಳಿತು, "ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಈಗ ತಾನೇ ತಿಂದ ಹುಲ್ಲು ಇನ್ನೂ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಜೀರ್ಣವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಆಹಾರ ಬೇಗ ಜೀರ್ಣವಾಗಿ ನಾನು ಇನ್ನೂ ದಪ್ಪಗಾಗಬಹುದು."

ತೋಳವು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಯಿತು. ಆಗ ಮಣಿಯು, "ನನಗೆ ಒಬ್ಬರೇ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಡಿದರೆ, ಆ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಾನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ. ಆಗ ನಾನು ಬೇಗ ದಪ್ಪಗಾಗುತ್ತೇನೆ," ಎಂದಿತು.

ತೋಳವು ಮಣಿಯ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಾಡತೊಡಗಿತು. ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕುರಿಗಾಹಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ತೋಳವನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅದು ಹೆದರಿ ಓಡಿಹೋಯಿತು. ಕುರಿಗಾಹಿ ಮಣಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಮಣಿಯು ತನ್ನ ಚತುರತೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿತು.

Moral

ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದರೆ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಾರಾಗಬಹುದು.