ఒక దట్టమైన అడవిలో కరికాలాన్ అనే తోడేలు ఉండేది. అది చాలా శక్తివంతమైన వేటగాడు. ప్రతిరోజూ అడవిలోని జంతువులను వేటాడి తినేది. తన బలం మీద దానికి చాలా గర్వం ఉండేది.
ఒకరోజు, ఒక అడవి పందితో జరిగిన పోరాటంలో కరికాలాన్ తీవ్రంగా గాయపడింది. దాని కాలికి పెద్ద గాయమైంది, దాని వల్ల అది కదలడం కూడా సాధ్యం కాలేదు. అది ఒక పొదలో పడిపోయి ప్రాణాల కోసం పోరాడుతోంది.
కొన్ని రోజులు గడిచాయి. ఆకలి, దప్పికతో కరికాలాన్ చాలా బలహీనపడిపోయింది. అప్పుడు ఒక మేకల మంద ఆ దారి గుండా వెళ్తోంది. కరికాలాన్ ఒక మేకను చూసి, చాలా అమాయకంగా ఇలా అంది,
"ఓ చిన్న మేకవే, నాకు చాలా దప్పికగా ఉంది. నాకు కొంచెం నీళ్లు ఇవ్వగలవా? నీళ్లు తాగితేనే నేను మళ్ళీ నడవగలను," అని బతిమాలింది.
కానీ ఆ మేక చాలా తెలివైనది. అది తోడేలు కళ్ళలోకి చూసి ఇలా అంది, "తోడేలు రాజా, నువ్వు ఇప్పుడు సహాయం కోరుతున్నావు కానీ, నీ కళ్ళలో ఇంకా వేటగాడి చూపు కనిపిస్తోంది. ఈరోజు నేను నీకు సహాయం చేస్తే, రేపు నువ్వు కోలుకున్నాక మళ్ళీ మమ్మల్ని వేటాడడానికే వస్తావు. కాబట్టి నన్ను క్షమించి వెళ్ళిపోతాను," అని చెప్పి తన మందతో కలిసి అక్కడి నుండి పారిపోయింది.
కరికాలాన్ నిరాశతో అక్కడే ఉండిపోయింది. ఆ మేక తన తెలివితేటలతో ప్రాణాలను కాపాడుకుంది.
Moral
శత్రువుల మాటలను నమ్మే ముందు జాగ్రత్తగా ఉండాలి; సమయస్ఫూర్తి ప్రాణాలను కాపాడుతుంది.
