അടர்ந்த ഒരു കാട്ടിൽ കരിക്കാലൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ചെന്നായ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ വളരെ ശക്തനായ ഒരു വേട്ടക്കാരനായിരുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും കാട്ടിലൂടെ ഓടിനടന്ന് മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടി അവൻ ജീവിച്ചു വന്നു.
ഒരു ദിവസം, ഒരു കാട്ടുപന്നിയെ വേട്ടയാടുന്നതിനിടയിൽ കരിക്കാലന് വലിയൊരു പരിക്കേറ്റു. ആ പന്നിയുമായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ അവന്റെ കാലിൽ വലിയൊരു മുറിവുണ്ടായി. വേദന കാരണം അവന് ഒരടി പോലും മുന്നോട്ട് വെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ ഒരു കുറ്റിക്കാടിനുള്ളിൽ തളർന്നു കിടന്നു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വിശപ്പും ദാഹവും കാരണം കരിക്കാലൻ വളരെ അവശനായിത്തീർന്നു. ആ സമയത്താണ് ഒരു ആട്ടിൻ झुട്ടം ആ വഴി വന്നത്. ഒരു ചെറിയ അവസരം കണ്ട കരിക്കാലൻ, ഒരു ആടിനെ നോക്കി വളരെ പാവം പോലെ പറഞ്ഞു:
"പ്രിയപ്പെട്ട ആടേ, എനിക്ക് വല്ലാതെ ദാഹിക്കുന്നു. എനിക്ക് കുറച്ച് വെള്ളം തരാമോ? വെള്ളം കുടിച്ചാൽ മാത്രമേ എനിക്ക് വീണ്ടും നടക്കാൻ കഴിയൂ," എന്ന് അവൻ അപേക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ ആ ആട് വളരെ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു. അത് ചെന്നായയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി പറഞ്ഞു, "ചെന്നായേ, നീ ഇപ്പോൾ പാവം പോലെ കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും നിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും വേട്ടയാടാനുള്ള ആഗ്രഹമാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ സഹായിച്ചാൽ, നാളെ നീ സുഖം പ്രാപിച്ചു വരുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ വേട്ടയാടാനായിരിക്കും വരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് എന്നോട് ക്ഷമിക്കുക," എന്ന് പറഞ്ഞ് ആട് കൂട്ടത്തോടൊപ്പം അവിടെനിന്നും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
കരിക്കാലൻ നിരാശയോടെ അവിടെത്തന്നെ കിടന്നു. ബുദ്ധിപൂർവ്വമായ തീരുമാനം എങ്ങനെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുമെന്ന് ആ ആട് തെളിയിച്ചു.
Moral
ശത്രുക്കളുടെ വാക്കുകളിൽ വഞ്ചിതരാകാതിരിക്കുക; ജാഗ്രതയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സുരക്ഷ.
