అనగనగా ఒక పెద్ద అడవిలో ఒక వృద్ధ సింహం పాలించేది. అది చాలా శాంత స్వభావం కలది మరియు తెలివైనది. కానీ దాని కొడుకు, ఒక చిన్న సింహం, చాలా తొందరపాటు మరియు కోప స్వభావం కలది. తన కొడుకు ఒక గొప్ప రాజు కావాలంటే అతనికి ఓపిక మరియు వివేకం అవసరమని వృద్ధ సింహానికి తెలుసు.
ఒకరోజు వృద్ధ సింహం తన కొడుకును పిలిచి, "నాయనా, నువ్వు ఈ అడవికి రాజు కావాలనుకుంటే, నువ్వు ఒక పని చేయాలి. కొండల పైన ఉన్న బంగారు పూలను తీసుకురావాలి. అలాగే, ప్రయాణంలో నువ్వు కలిసే జంతువుల సమస్యలను ఈ డైరీలో రాసుకురావాలి" అని చెప్పింది.
చిన్న సింహం, "నాకు ఎవరి సహాయం అక్కర్లేదు, నేనే వెళ్లి వస్తాను!" అని చెప్పి బయలుదేరింది.
ప్రయాణంలో, ఒక నది ఒడ్డున ఒక ఎలుగుబంటి చాలా బాధగా కూర్చుని ఉండటం అది చూసింది. "ఎలుగుబంటి గారూ, ఎందుకు అంత బాధగా ఉన్నారు?" అని అడిగింది. "ఎండకాలం రాబోతోంది, నా పిల్లలకు ఆహారం దొరుకుతుందో లేదో అని భయంగా ఉంది," అని ఎలుగుబంటి చెప్పింది. సింహం దానిని డైరీలో రాసుకుంది.
కొంత దూరం వెళ్ళాక, కొన్ని గొర్రె పిల్లలు భయంతో ఒక పొద కింద దాక్కుని ఉండటం చూసింది. "మీరు ఎందుకు ఇక్కడ దాక్కున్నారు?" అని అడిగింది. "మా కాపరి ఇంకా రాలేదు, అతను వచ్చే వరకు మేము ఇక్కడే ఓపికగా వేచి ఉండాలి," అని గొర్రె పిల్లలు చెప్పాయి. వాటి ఓపికను చూసి సింహం ఆశ్చర్యపోయింది.
తర్వాత, ఒక పులి ఒక కుందేలును వేటాడటం చూసింది. కుందేలు ఒక చిన్న రంధ్రంలోకి దూరిపోయింది. పులి కోపపడకుండా, ప్రశాంతంగా అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయింది. కోపం వల్ల ఉపయోగం లేదని సింహం గ్రహించింది.
చివరికి, బంగారు పూల వద్దకు వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ ఒక తెలివైన కోతిని కలిసింది. ఆ కోతి సింహం డైరీని చదివి, "నువ్వు మంచి పాఠాలు నేర్చుకున్నావు. ఎలుగుబంటి ఆందోళన పడటం కంటే శ్రమించాలి, గొర్రె పిల్లల ఓపిక నీకు ఉండాలి, పులిలా కోపపడకుండా ప్రశాంతంగా ఉండాలి. రాజుకు బలం కంటే వివేకం ముఖ్యం," అని చెప్పింది.
చిన్న సింహం పూలను తీసుకుని ఇంటికి తిరిగి వచ్చింది. దానితో పాటు ఆ తెలివైన కోతి కూడా వచ్చింది. వృద్ధ సింహం సంతోషించింది, ఎందుకంటే తన కొడుకు ఇప్పుడు కేవలం ఒక బలమైన సింహం మాత్రమే కాదు, అందరినీ అర్థం చేసుకునే ఒక గొప్ప నాయకుడిగా మారాడు.
Moral
ఓపిక, వివేకం మరియు ఇతరుల పట్ల సానుభూతి కలిగి ఉండటమే నిజమైన నాయకత్వ లక్షణాలు.
