ಚಿಕ್ಕ ರಾಜಕುಮಾರನ ಪಾಠ

ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಸಿಂಹ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅವನ ಮಗನಾದ ಸಿಂಹದ ಮರಿ ತುಂಬಾ ಅವಸರದ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಬೇಗ ಸಿಟ್ಟುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಮಗ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ರಾಜನಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆ ಬೇಕೆಂದು ಹಿರಿಯ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಹಿರಿಯ ಸಿಂಹ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದು, "ಮಗನೇ, ನೀನು ಈ ಕಾಡಿನ ರಾಜನಾಗಬೇಕೆಂದರೆ, ನೀನು ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಬಂಗಾರದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಈ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು" ಎಂದು ಹೇಳಿತು.

"ನನಗೆ ಯಾರ ಸಹಾಯವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ನಾನೇ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ!" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮರಿ ಸಿಂಹ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿತು.

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು கரಡಿ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮರಿ ಸಿಂಹ ಕಂಡಿತು. "ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು. "ಬೇಸಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ, ನನ್ನ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಸಿಗದೇ ಇರಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯ," ಎಂದು கரಡಿ ಹೇಳಿತು. ಮರಿ ಸಿಂಹ ಅದನ್ನು ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡಿತು.

ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಕೆಲವು ಕುರಿಮರಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ಒಂದು ಗಿಡದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದವು. "ನೀವು ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದೀರಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು. "ನಮ್ಮ ಕುರಿಗಾಹಿ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವನು ಬರುವವರೆಗೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಯಬೇಕು," ಎಂದು ಕುರಿಮರಿಗಳು ಹೇಳಿದವು. ಅವುಗಳ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮರಿ ಸಿಂಹ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಿತು.

ನಂತರ, ಒಂದು ಹುಲಿ ಮೊಲವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಮೊಲವು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬಿಲಕ್ಕೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿತು. ಹುಲಿ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಮರಿ ಸಿಂಹ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡಿತು.

ಕೊನೆಗೆ ಬಂಗಾರದ ಹೂವುಗಳ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಂಗ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಮಂಗವು ಮರಿ ಸಿಂಹದ ಡೈರಿಯನ್ನು ಓದಿ ಹೇಳಿತು, "ನೀವು ಒಳ್ಳೆಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೀರಿ. ಕರಡಿಯ ಭಯಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಶ್ರಮ ಮುಖ್ಯ, ಕುರಿಮರಿಗಳ ತಾಳ್ಮೆ ನಿಮಗಿರಲಿ, ಮತ್ತು ಹುಲಿಯಂತೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡದೆ ಶಾಂತವಾಗಿರಲು ಕಲಿಯಿರಿ. ರಾಜನಿಗೆ ಬಲಕ್ಕಿಂತ ವಿವೇಕ ಮುಖ್ಯ."

ಮರಿ ಸಿಂಹ ಹೂವುಗಳನ್ನು ತಂದು ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಬಂದಿತು. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಂಗವೂ ಬಂದಿತ್ತು. ಹಿರಿಯ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸಿತು. ಮಗ ಈಗ ಕೇವಲ ಸಿಂಹವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರ ನೋವು ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದನು.

Moral

ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಕವೇ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ನಾಯಕನ ನಿಜವಾದ ಗುಣಗಳು.