ചെറുരാജകുമാരന്റെ പാഠങ്ങൾ

പണ്ട് ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ ഒരു വയസ്സായ സിംഹം രാജാവായി ഭരിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം വളരെ ശാന്തനും ബുദ്ധിമാനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ, ഒരു ചെറിയ സിംഹക്കുട്ടി, വളരെ തിടുക്കക്കാരനും പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്നവനുമായിരുന്നു. തന്റെ മകൻ ഒരു നല്ല രാജാവാകണമെങ്കിൽ അവന് ക്ഷമയും വിവേകവും വേണമെന്ന് വൃദ്ധനായ സിംഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ രാജാവ് മകനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "മകനേ, നീ ഈ കാടിന്റെ രാജാവാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യണം. മലമുകളിലുള്ള സ്വർണ്ണപ്പൂക്കൾ പറിച്ചുകൊണ്ടുവരണം. അതോടൊപ്പം, യാത്രയിൽ നീ കാണുന്ന ഓരോ ജീവിയുടെയും പ്രശ്നങ്ങളും അവരെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങളും ഈ ഡയറിയിൽ കുറിച്ചു വരണം."

"എനിക്ക് ആരുടെയും സഹായം വേണ്ട, ഞാൻ തന്നെ പോയി വരാം!" എന്ന് പറഞ്ഞ് കുട്ടി സിംഹം യാത്ര തിരിച്ചു.

യാത്രയ്ക്കിടയിൽ, ഒരു കരടി നദിക്കരയിൽ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. "എന്താണ് കരടിയേ, ഇത്ര വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത്?" അവൻ ചോദിച്ചു. "വരണ്ട കാലം വരാൻ പോകുന്നു, എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം കിട്ടുമോ എന്ന പേടിയാണ്," കരടി പറഞ്ഞു. സിംഹം അത് ഡയറിയിൽ കുറിച്ചു.

പിന്നീട്, കുറച്ച് ആട്ടിൻകുട്ടികൾ ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ പേടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. "നിങ്ങൾ എന്താണ് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്? കാട്ടിൽ ഓടി നടക്കാമല്ലോ!" അവൻ ചോദിച്ചു. "ഞങ്ങളുടെ ഇടയൻ വരാത്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കാത്തുനിൽക്കുകയാണ്," ആട്ടിൻകുട്ടികൾ പറഞ്ഞു. അവരുടെ ക്ഷമ കണ്ട് അവൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

അടുത്തതായി, ഒരു കടുവ ഒരു മുയലിനെ വേട്ടയാടാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. മുയൽ ഒരു കുഴിയിൽ ഒളിച്ചു. കടുവയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നില്ല, പകരം അവൻ ശാന്തനായി അവിടെ നിന്നും പോയി. ഇത് സിംഹത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

ഒടുവിൽ സ്വർണ്ണപ്പൂക്കൾ തേടി പോയ സിംഹം അവിടെ ഒരു ബുദ്ധിമാനായ കുരങ്ങിനെ കണ്ടുമുട്ടി. കുരങ്ങൻ സിംഹത്തിന്റെ ഡയറി വായിച്ചു നോക്കി പറഞ്ഞു, "നീ നല്ല പാഠങ്ങൾ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. കരടി വിഷമിച്ചിരിക്കാതെ തേൻ തേടി പോകണം, ആട്ടിൻകുട്ടികളുടെ ക്ഷമ നിനക്ക് വേണം, കടുവയുടെ ശാന്തത നിനക്ക് വേണം. ഒരു രാജാവിന് കരുത്തിനേക്കാൾ ഉപരിയായി വിവേകം വേണം."

സിംഹം പൂക്കളുമായി തിരിച്ചെത്തി. കൂടെ ആ ബുദ്ധിമാനായ കുരങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നു. വൃദ്ധനായ രാജാവ് കരുതിയത് മകൻ പരാജയപ്പെട്ടെന്നാണ്. എന്നാൽ കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു, "അവൻ പൂക്കളല്ല, ഒരു രാജാവിനുള്ള പാഠങ്ങളാണ് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നത്!"

കുട്ടി സിംഹം തിരിച്ചെത്തിയത് ഒരു സാധാരണ സിംഹമായല്ല, മറിച്ച് എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു നല്ല രാജാവായിട്ടാണ്.

Moral

ക്ഷമയും മറ്റുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവുമാണ് ഒരു യഥാർത്ഥ നേതാവിനെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.