ఒక అందమైన అడవిలో కబీలన్ అనే గుర్రం ఉండేది. కబీలన్కు తన వేగం అంటే చాలా గర్వం. తనే అందరికంటే వేగవంతుడినని, తనను ఎవరూ ఓడించలేరని అతను నమ్మేవాడు. దారిలో కనిపించే చిన్న జంతువులను చూసి నవ్వుకోవడం అతని అలవాటు.
ఒకరోజు, ఒక చిన్న నత్త చాలా నెమ్మదిగా వెళ్తుండటం కబీలన్ చూశాడు. అతను ఎగతాళి చేస్తూ, "ఏయ్ చిన్న నత్త! నువ్వు ఇలాగే వెళ్తే వచ్చే ఏడాదికి కూడా నీ గమ్యం చేరుకోవు. నన్ను చూడు, నేను మెరుపులా పరిగెడతాను!" అని నవ్వుతూ అన్నాడు.
ఆ నత్త శాంతంగా, "వేగం మాత్రమే ముఖ్యం కాదు కబీలన్, ప్రతి జీవికి ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది" అని చెప్పింది. దీనికి కోపించిన కబీలన్, "సరే, రేపు ఉదయం మన మధ్య పరుగు పందెం పెట్టుకుందాం. నువ్వు గెలిస్తే నేను నిన్ను గౌరవిస్తాను, లేదంటే ఇకపై ఎవరినీ ఇలా ఎగతాళి చేయకూడదు" అని సవాలు విసిరాడు.
నత్త ఒప్పుకుంది. ఆ సాయంత్రం నత్త తన స్నేహితులందరినీ పిలిచి విషయం చెప్పింది. నత్తలన్నీ కలిసి కబీలన్కు ఒక పాఠం నేర్పాలని నిర్ణయించుకున్నాయి.
మరుసటి రోజు ఉదయం పందెం మొదలైంది. కబీలన్ చాలా వేగంగా పరిగెత్తడం ప్రారంభించాడు. కానీ కొంచెం దూరం వెళ్ళాక, ఒక పొద వెనుక నుండి ఒక నత్త అకస్మాత్తుగా వచ్చి దారిలో వేగంగా వెళ్లడం చూసి కబీలన్ ఆశ్చర్యపోయాడు. అతను ఇంకా వేగంగా పరిగెత్తాడు. కానీ కొద్దిసేపటికే, ఒక పెద్ద చెట్టు కింద నుండి మరో నత్త వచ్చి అతడిని దాటి వెళ్ళిపోయింది.
కబీలన్కు అయోమయం కలిగింది. అతను తన శక్తి అంతా ఉపయోగించి పరిగెత్తాడు. చివరికి, గమ్యస్థానానికి చేరువలో, ఒక బండరాయి వెనుక నుండి మూడవ నత్త వచ్చి, కబీలన్ లైన్ తాకకముందే గెలిచింది.
కబీలన్ తలవంచుకుని నిలబడ్డాడు. తన అహంకారం వల్ల ఒక చిన్న నత్త చేతిలో ఓడిపోయానని అతనికి అర్థమైంది. అది కేవలం ఒక నత్త కాదు, నత్తలందరి ఐకమత్యం మరియు తెలివితేటల కలయిక అని గ్రహించాడు.
కబీలన్ నత్త దగ్గరకు వెళ్లి, "నన్ను క్షమించు మిత్రమా. నీ వేగాన్ని చూసి నేను తప్పుగా అంచనా వేశాను. మీ ఐకమత్యం నా బలం కంటే గొప్పది" అని వినయంగా చెప్పాడు. ఆ రోజు నుండి కబీలన్ తన గర్వాన్ని వదిలేసి అందరితో స్నేహంగా ఉండటం మొదలుపెట్టాడు.
Moral
అహంకారం వినాశనానికి దారి తీస్తుంది; తెలివితేటలు మరియు ఐకమత్యం బలం కంటే గొప్పవి.
