മനോഹരമായ ഒരു വനത്തിൽ കബിലൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കുതിരയുണ്ടായിരുന്നു. കബിലന് തന്റെ വേഗതയിൽ വലിയ അഹങ്കാരമായിരുന്നു. താൻ കാട്ടിലെ ഏറ്റവും കരുത്തനാണെന്നും ആർക്കും തന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും അവൻ വിശ്വസിച്ചു. വഴിയിൽ കാണുന്ന ചെറിയ മൃഗങ്ങളെ വേഗതയില്ലാത്തവർ എന്ന് പറഞ്ഞ് കളിയാക്കുന്നത് കബിലന്റെ പതിവായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, ഒരു കുട്ടി ഒച്ച് വളരെ സാവധാനം ഇലയിലൂടെ നീങ്ങുന്നത് കബിലൻ കണ്ടു. അവൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു, "ഹേയ് കുഞ്ഞൊച്ചേ! നീ ഇങ്ങനെ പോയാൽ അടുത്ത വർഷം മാത്രമേ നിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തുകയുള്ളൂ. എന്നെ നോക്കൂ, ഞാൻ മിന്നൽ വേഗത്തിലാണ്!" എന്ന് പറഞ്ഞ് പൊടി പറത്തിക്കൊണ്ട് ചുറ്റും ഓടി.
ഒച്ച് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, "വേഗത മാത്രമല്ല പ്രധാനം കബിലൻ, ഓരോ ജീവിക്കും അവരുടേതായ രീതികളുണ്ട്."
ഇത് കേട്ട് ദേഷ്യം വന്ന കബിലൻ പറഞ്ഞു, "എങ്കിൽ നാളെ രാവിലെ നമുക്കൊരു മത്സരം വച്ചാലോ? നീ ജയിച്ചാൽ ഞാൻ നിന്നെ ബഹുമാനിക്കും, ഇല്ലെങ്കിൽ ഇനി ആരെയും കളിയാക്കരുത്."
ഒച്ച് സമ്മതിച്ചു. വൈകുന്നേരം ഒച്ച് തന്റെ കൂട്ടുകാരെ വിവരം പറഞ്ഞു. ഒച്ചുകളെല്ലാം ചേർന്ന് കബിലന് ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം മത്സരം തുടങ്ങി. കബിലൻ അതിവേഗം മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. എന്നാൽ കുറച്ചു ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ, ഒരു കുറ്റിക്കാടിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ഒച്ച് പെട്ടെന്ന് പാതയിലേക്ക് വന്ന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നത് കബിലൻ കണ്ടു. "ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?" എന്ന് അത്ഭുതപ്പെട്ട കബിലൻ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ഓടി.
അല്പസമയത്തിനുശേഷം, ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു ഒച്ച് പാതയിൽ വന്ന് കബിലനെ മറികടന്നു. കബിലന് വലിയ പരിഭ്രമം തോന്നി. ഒടുവിൽ, ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തിന് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, ഒരു പാറയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് മൂന്നാമതൊരു ഒച്ച് വന്ന് കബിലൻ എത്തുന്നതിന് മുൻപേ ഫിനിഷിംഗ് ലൈൻ കടന്നു.
താൻ തോറ്റുപോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ കബിലൻ വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു. തന്റെ അഹങ്കാരം കാരണം ഒരു ചെറിയ ഒച്ചിൽ നിന്നും തോറ്റുപോയല്ലോ എന്ന് അവൻ ഓർത്തു. ഒച്ചുകളുടെ കൂട്ടായ പ്രവർത്തനവും ബുദ്ധിയും കബിലനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
കബിലൻ ഒച്ചിനോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു, "എന്നെ ക്ഷമിക്കൂ കൂട്ടുകാരാ, നിന്റെ വേഗതയെ ഞാൻ പരിഹസിച്ചു, എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധി എന്നെ തോൽപ്പിച്ചു." അന്നുമുതൽ കബിലൻ തന്റെ അഹങ്കാരം വെടിഞ്ഞ് എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറി.
Moral
അഹങ്കാരം നാശത്തിന് കാരണമാകും; ബുദ്ധിയും കൂട്ടായ്മയും കരുത്തിനേക്കാൾ വലുതാണ്.
