ఒకానొక గ్రామంలో రవి అనే దొంగ ఉండేవాడు. వాడు ఏ పని చేయకుండా దొంగతనం చేస్తూ జీవించేవాడు. గ్రామంలో దొంగతనాలు పెరిగిపోవడంతో, రాజు ఒక తెలివైన సేనాధిపతిని అక్కడికి పంపాడు. సేనాధిపతి వచ్చిన తర్వాత గ్రామమంతా కాపలా పెట్టింది, దీనివల్ల రవికి దొంగతనం చేయడం కష్టమైపోయింది. భయపడిన రవి, ఒకేసారి ఎక్కువ విలువైన వస్తువులను దొంగిలించి ఊరు విడిచి వెళ్ళిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రవి దేవాలయంలోని బంగారు ఆభరణాలను దొంగిలించి, తన ముఖానికి నకిలీ గడ్డం, మీసాలు అంటించుకుని ఒక సాధువులా వేషం వేసుకున్నాడు. అలసిపోయిన రవి ఒక పెద్ద మర్రిచెట్టు కింద పడుకుని నిద్రపోయాడు. మరుసటి రోజు ఉదయం గ్రామస్తులు అతన్ని చూసి గొప్ప సాధువు అనుకుని నమస్కరించారు. రవికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది, 'దొంగతనం చేయడం కంటే ఇలా సాధువులా ఉంటేనే మంచిది, అందరూ ఆహారం, బహుమతులు ఇస్తున్నారు కదా!' అని అనుకుని అక్కడే ఒక చిన్న గుడిసె వేసుకుని ఉండసాగాడు.
ఈలోగా, సేనాధిపతి దొంగ కోసం వెతుకుతున్నాడు. పక్క గ్రామంలో ఒక కొత్త సాధువు వచ్చాడని, అతనికి చాలా మంది భక్తులు వస్తున్నారని తెలిసింది. అది తన దొంగే అయి ఉండవచ్చని సేనాధిపతికి అనుమానం వచ్చింది. గ్రామస్తులు ఆ సాధువును నమ్ముతున్నారు కాబట్టి, నేరుగా పట్టుకుంటే గొడవ జరుగుతుందని భావించి ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు.
సేనాధిపతి ఒక భక్తుడిలా వచ్చి, 'స్వామీ! మీరు గతంలో నా బంగారు గిన్నెను మంత్రం వేసి తిరిగి తెచ్చారు కదా, ఆ మహిమ గురించి అందరికీ చెప్పడానికే వచ్చాను!' అని గట్టిగా చెప్పాడు. అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. అప్పుడు మరో సైనికుడు భక్తుడిలా వచ్చి, 'స్వామీ! మా ఊరి దేవాలయంలోని బంగారు దీపం పోయింది, దాన్ని మళ్ళీ తెప్పించండి!' అని అడిగాడు.
రవికి భయం వేసింది. తను దొంగిలించిన దీపాన్ని తిరిగి ఇవ్వకపోతే దొంగ అని తెలిసిపోతుందని భయపడి, తన దగ్గర దాచుకున్న దీపాన్ని మంత్రం వేసి తెచ్చినట్లు నటించి బయటకు తీశాడు. ప్రజలు సంతోషించారు, కానీ సేనాధిపతి సైనికుడు అది దొంగిలించిన దీపమే అని కనిపెట్టాడు.
అప్పుడు సేనాధిపతి రవి దగ్గరకు వెళ్లి అతని నకిలీ గడ్డాన్ని లాగేసాడు. గడ్డం ఊడిపోగానే అందరికీ రవి దొంగ అని అర్థమైంది. సైనికులు అతన్ని పట్టుకున్నారు. సేనాధిపతి గ్రామస్తులతో, 'కేవలం వేషం చూసి ఎవరినీ నమ్మకండి' అని చెప్పాడు. గ్రామస్తులు తమ తప్పు తెలుసుకుని సిగ్గుపడ్డారు.
Moral
బయటి రూపం చూసి ఎవరినీ నమ్మకండి; నిజం ఎప్పుడూ బయటపడుతుంది.
