ఒక పెద్ద నగరంలో ఒక అద్భుతమైన ఆర్ట్ మ్యూజియం ఉంది. అందులో ఒక వింతైన గది ఉండేది; ఆ గది గోడలు, నేల మరియు పైకప్పు అన్నీ మెరిసే అద్దాలతో చేయబడ్డాయి. ఆ గదిలోకి వెళ్తే మన చుట్టూ మనే వేల సంఖ్యలో ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది.
ఒక రోజు సాయంత్రం, మ్యూజియం కాపలాదారు ఒక చిన్న తలుపును సరిగ్గా వేయడం మర్చిపోయాడు. ఆ తలుపు ద్వారా, ఆహారం కోసం వెతుకుతున్న ఒక వీధి కుక్క లోపలికి వచ్చింది.
ఆ కుక్క అద్దాల గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే భయపడిపోయింది. తన చుట్టూ ఎన్నో కుక్కలు ఉన్నట్లు దానికి కనిపించింది. అవి తనను చంపడానికి వచ్చిన శత్రువులని అది అనుకుంది. భయం వల్ల ఆ కుక్క గట్టిగా మొరుగుతూ, ఆ ప్రతిబింబాలపై దాడి చేయడానికి ప్రయత్నించింది.
అద్దం తగిలినప్పుడల్లా దానికి విపరీతమైన నొప్పి కలిగింది. కానీ, ఆ గందరగోళంలో దానికి ఏమీ అర్థం కాలేదు. అది పదే పదే ఆ గట్టి అద్దాల గోడలకే తల కొట్టుకుంటూ, చివరికి గాయాలతో అక్కడే ప్రాణాలు విడిచింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం సిబ్బంది వచ్చి ఆ దృశ్యాన్ని చూసి చాలా బాధపడ్డారు. ఆ కుక్క వేరే ఎవరితోనూ పోరాడలేదు, తన భ్రమతోనే పోరాడి ప్రాణాలు కోల్పోయిందని వారు గ్రహించారు.
Moral
అవగాహన లేని కోపం మరియు భయం మనకు మనమే నష్టాన్ని కలిగిస్తాయి.
