നഗരത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു വലിയ കലാരംഗം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ എല്ലാവരും ആകർഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക മുറിയുണ്ടായിരുന്നു—'അനന്തതയുടെ മുറി'. ആ മുറിയുടെ ചുവരുകളും തറയും മേൽക്കൂരയും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണാടികളാൽ നിർമ്മിച്ചതായിരുന്നു. ആ മുറിയിൽ കയറിയാൽ നമുക്ക് ചുറ്റും അന endless പ്രതിബിംബങ്ങൾ കാണാം.
ഒരു വൈകുന്നേരം, മ്യൂസിയത്തിലെ സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ് വാതിൽ ശരിയായി അടയ്ക്കാതെ പോയി. ആ തുറന്ന വാതിലിലൂടെ, ഭക്ഷണത്തിനായി അലയുകയായിരുന്നു ഒരു തെരുവുനായ അകത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു.
നായ കണ്ണാടി മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. തനിക്ക് ചുറ്റും ഒരുപാട് നായകൾ നിൽക്കുന്നത് അത് കണ്ടു. അത് പേടിച്ചുപോയി. തങ്ങളെ ആക്രമിക്കാൻ വന്ന ശത്രുക്കളാണെന്നാണ് ആ നായ കരുതിയത്. പേടിയും ദേഷ്യവും കാരണം അത് ഉറക്കെ കുരയ്ക്കാനും ആ പ്രതിബിംബങ്ങളെ ആക്രമിക്കാനും ശ്രമിച്ചു.
കണ്ണാടിയിൽ ഇടിക്കുമ്പോൾ അതിന് വലിയ വേദന തോന്നി. എങ്കിലും, ആ ഭയത്തിൽ നിന്നും തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ നിന്നും പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിയാതെ അത് വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ണാടിയിൽ ഇടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ ആ പരിക്കുകളും തളർച്ചയും കാരണം ആ പാവം നായ അവിടെ തന്നെ വീണു മരിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ജീവനക്കാർ വന്നപ്പോൾ ആ കാഴ്ച കണ്ട് സങ്കടപ്പെട്ടു. ആ നായ ആരെയും ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം പ്രതിബിംബത്തെ ശത്രുവായി കണ്ട് അത് നടത്തിയ പോരാട്ടമായിരുന്നു ആ മരണത്തിന് കാരണം എന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
തെറ്റിദ്ധാരണകളിൽ നിന്നുള്ള അനാവശ്യമായ ദേഷ്യം നമ്മെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കും.
