అర్జున్ ఒక అద్భుతమైన పరుగు పందెంలో పాల్గొనే ఆటగాడు. అతని వేగం చూస్తే అందరూ ఆశ్చర్యపోతారు. కానీ, స్కూల్ పోటీల్లో అతనికి ఎప్పుడూ మొదటి అవకాశం వచ్చేది కాదు. కోచ్ ఎప్పుడూ ఇతర విద్యార్థులకే ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవారు.
అర్జున్ తండ్రికి చూపు లేదు. అయినప్పటికీ, అర్జున్ ప్రాక్టీస్ చేసే ప్రతిసారీ ఆయన ట్రాక్ పక్కన కూర్చుని వినేవారు. అర్జున్ పరుగెత్తేటప్పుడు వచ్చే పాదాల శబ్దాన్ని ఆయన ఎంతో ఆసక్తిగా వినేవారు. 'నాయనా, నీ అడుగుల శబ్దంలో ఈరోజు ఒక కొత్త బలం వినిపిస్తోంది' అని ఆయన మెల్లగా చెప్పేవారు. ఆ మాటలు అర్జున్కు కొండంత ధైర్యాన్ని ఇచ్చేవి.
ya ఒకరోజు అర్జున్ తండ్రి అకస్మాత్తుగా మరణించారు. ఆ వార్తతో అర్జున్ చాలా బాధపడ్డాడు. కొన్ని రోజుల తర్వాత అతను మళ్ళీ స్కూల్కు వచ్చాడు. ఆ రోజు ఒక పెద్ద పరుగు పందెం ఉంది. అర్జున్ ముఖంలో బాధను చూసి కోచ్, 'అర్జున్, నువ్వు సరిగ్గా లేవు అనుకుంటున్నాను, ఈరోజు పందెంలో పాల్గొనవద్దు' అన్నారు.
కానీ అర్జున్ పట్టుదలతో, 'సార్, దయచేసి ఈరోజు నన్ను పరుగెత్తనివ్వండి' అని కోరాడు. కోచ్ సమ్మతించారు.
పందెం ప్రారంభమైన వెంటనే, అర్జున్ మెరుపులా పరుగెత్తాడు. అందరినీ వెనక్కి నెట్టి అతి వేగంగా ఫినిషింగ్ లైన్ను చేరుకున్నాడు. అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
పోటీ అయిపోయాక స్నేహితులు వచ్చి, 'అర్జున్! ఈరోజు నువ్వు ఇంత వేగంగా ఎలా పరుగెత్తావు?' అని అడిగారు.
అర్జున్ కళ్ళలో నీళ్లతో ఇలా అన్నాడు, 'మా నాన్నగారికి చూపు లేదు, కానీ నా పరుగు శబ్దాన్ని వినడానికి ఆయన ఎప్పుడూ వస్తుండేవారు. ఈరోజు ఆయన మన మధ్య లేరు. కానీ నా విజయపు శబ్దాన్ని ఆయన ఆకాశం నుండి కూడా వినాలని, సంతోషించాలని నేను అనుకున్నాను. అందుకే ఈరోజు నేను అంత వేగంగా పరుగెత్తాను.'
Moral
మన ప్రియమైన వారి ఆశలను నెరవేర్చడమే నిజమైన విజయం.
