അർജുൻ ഒരു മികച്ച ഓട്ടക്കാരനായിരുന്നു. അവന്റെ വേഗത കണ്ട് എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെടുമായിരുന്നു. എങ്കിലും, സ്കൂളിലെ പ്രധാന മത്സരങ്ങളിൽ അവന് അവസരം ലഭിക്കാറില്ലായിരുന്നു. പരിശീലകർ എപ്പോഴും മറ്റ് കുട്ടികൾക്കാണ് മുൻഗണന നൽകിയിരുന്നത്.
അർജുന്റെ അച്ഛൻ കാഴ്ചശക്തിയില്ലാത്ത ഒരാളായിരുന്നു. എങ്കിലും, അർജുൻ പരിശീലനം നടത്തുന്ന ഓരോ ദിവസവും അദ്ദേഹം ട്രാക്കിന് അരികിൽ വന്നിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ ഓടുന്ന കാലടികളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അദ്ദേഹം സന്തോഷിക്കുമായിരുന്നു. 'മകനേ, നിന്റെ ഓരോ ചുവടിലും ഒരു പുതിയ കരുത്ത് ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട്,' അദ്ദേഹം പറയുമായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം അർജുന്റെ അച്ഛൻ അന്തരിച്ചു. ആ വാർത്ത അർജുനെ വല്ലാതെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൻ വീണ്ടും സ്കൂളിലെത്തി. അന്നേ ദിവസം വലിയൊരു ഓട്ടമത്സരം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജുന്റെ വിഷമം കണ്ട പരിശീലകൻ പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, നീ ഇന്ന് ശരിയായ മാനസികാവസ്ഥയിലല്ല. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടതില്ല.'
എന്നാൽ അർജുൻ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. 'സാർ, ദയവായി എന്നെ ഇന്ന് ഓടാൻ അനുവദിക്കൂ,' അവൻ അപേക്ഷിച്ചു. ഒടുവിൽ പരിശീലകൻ സമ്മതിച്ചു.
മത്സരം തുടങ്ങിയപ്പോൾ അർജുൻ ഒരു കാറ്റുപോലെ പാഞ്ഞുപോയി. മറ്റെല്ലാവരെയും പിന്നിലാക്കി അവൻ ഫിനിഷിംഗ് ലൈൻ കടന്നു. എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.
മത്സരത്തിന് ശേഷം സുഹൃത്തുക്കൾ അവനോട് ചോദിച്ചു, 'അർജുൻ, ഇന്ന് നിനക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു? നീ ഇത്ര വേഗത്തിൽ ഓടിയത് എങ്ങനെയാണ്?'
അർജുൻ വികാരാധീനനായി പറഞ്ഞു, 'എന്റെ അച്ഛന് കാഴ്ചയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ എന്റെ ഓട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും വരാറുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഇന്ന് കൂടെയില്ല. എങ്കിലും എന്റെ വിജയത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അദ്ദേഹം സന്തോഷിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ ആഗ്രഹമാണ് ഇന്ന് എന്നെ ഇത്ര വേഗത്തിൽ ഓടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.'
Moral
നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.
