ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అర్జున్ చాలా తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక చెడు అలవాటు ఉండేది. ఉదయం లేచినప్పటి నుండి రాత్రి పడుకునే వరకు అతని కళ్ళు ఎప్పుడూ మొబైల్ స్క్రీన్ మీదే ఉండేవి. ఆడుకోవడమో లేదా స్నేహితులతో మాట్లాడటమో అతనికి నచ్చేది కాదు.
ఇది చూసి అర్జున్ తండ్రి చాలా ఆందోళన చెందారు. అర్జున్ అలవాటును మార్చడానికి ఆయన అతని తాతగారి సహాయం కోరారు. మరుసటి రోజు, తండ్రి అర్జున్ను తాతగారి తోటలోకి తీసుకువెళ్లారు.
"రా అర్జున్, మనం ఈరోజు తోటలో నడుద్దాం," అని తాతగారు నవ్వుతూ చెప్పారు.
వారు తోటలో నడుస్తూ వెళ్తుండగా, దారి పక్కన ఒక చిన్న గడ్డి మొక్కను చూశారు. "అర్జున్, ఆ చిన్న మొక్కను పీకి చూడు," అని తాతగారు చెప్పారు.
అర్జున్ నవ్వుతూ చాలా సులభంగా ఆ చిన్న మొక్కను పీకివేశాడు. "ఇది చాలా ఈజీ తాతయ్యా!" అని అర్జున్ అన్నాడు.
కొంత దూరం వెళ్ళాక, వారు ఒక బలమైన చిన్న మొక్క దగ్గరకు వచ్చారు. దాని వేళ్లు నేలలో చాలా లోతుగా ఉన్నాయి. "ఇప్పుడు ఈ మొక్కను పీకడానికి ప్రయత్నించు," అని తాతగారు చెప్పారు.
అర్జున్ తన శక్తి అంతా ఉపయోగించి ఆ మొక్కను పీకడానికి ప్రయత్నించాడు. అతను చాలా కష్టపడ్డాడు, కానీ ఆ మొక్క కదలలేదు. అతను ఎంత ప్రయత్నించినా అది పీకడం సాధ్యం కాలేదు.
తాతగారు అర్జున్ దగ్గరకు వచ్చి ఇలా చెప్పారు, "అర్జున్, ఆ చిన్న మొక్క నీ చిన్న తప్పుల లాంటిది. వాటిని సులభంగా సరిదిద్దుకోవచ్చు. కానీ నీ మొబైల్ వాడే అలవాటు ఈ మొక్క వేర్లలాగా నీ మనసులో లోతుగా పాతుకుపోతోంది. నువ్వు దీన్ని ఇప్పుడే ఆపకపోతే, భవిష్యత్తులో మార్చుకోవడం చాలా కష్టమవుతుంది."
అర్జున్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. అప్పటి నుండి అతను మొబైల్ వాడటం తగ్గించి మంచి పనులు చేయడం మొదలుపెట్టాడు.
Moral
తప్పులు చిన్నగా ఉన్నప్పుడే వాటిని సరిదిద్దుకోవడం మంచిది.
