ఒక అందమైన గ్రామంలో సోము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతని ఇంటి వెనుక ఒక తోట ఉండేది, అందులో ఒక పెద్ద పాత మామిడి చెట్టు ఉండేది. సోము చిన్నపిల్లవాడిగా ఉన్నప్పుడు, ఆ చెట్టు నుండి కోసిన తీయని మామిడి పండ్లను తినడం అతనికి చాలా ఇష్టం. ఆ చెట్టు నీడలో తన స్నేహితులతో ఆడుకోవడం అతనికి మర్చిపోలేని జ్ఞాపకం. ఆ చెట్టు అతనికి ఒక ప్రాణ స్నేహితుడిలా ఉండేది.
ఏళ్ళు గడిచిపోయాయి. సోము ఇప్పుడు వృద్ధుడయ్యాడు. ఆ మామిడి చెట్టు పండ్లు ఇవ్వడం ఆపేసింది. దాని పెద్ద కొమ్మలు తోటలోని ఇతర మొక్కలకు అడ్డుగా ఉన్నాయని సోము భావించాడు. "ఈ చెట్టు వల్ల ఇప్పుడు ఎలాంటి ఉపయోగం లేదు, కేవలం స్థలాన్ని మాత్రమే ఆక్రమిస్తోంది. దీన్ని నరికివేసి కొత్త మొక్కలు పెంచవచ్చు" అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
ya ఒక రోజు ఉదయం, సోము గొడ్డలి తీసుకుని చెట్టును నరకడానికి వెళ్ళాడు. అది చూసి చెట్టుపై ఉన్న పక్షులు భయంతో "అయ్యా, దయచేసి మా ఇంటిని నరకకండి!" అని అరిచాయి. ఉడుతలు కూడా చెట్టు దిగి వచ్చి "మేము ఎక్కడికి వెళ్ళాలి? మమ్మల్ని వదిలేయండి" అని వేడుకున్నాయి.
కానీ సోము వినలేదు. అతను గొడ్డలితో చెట్టును నరకడం ప్రారంభించినప్పుడు, చెట్టులోని ఒక చిన్న రంధ్రం నుండి తేనె చుక్క కింద పడింది. సోము ఆ తేనెను రుచి చూశాడు. ఆ తేనె చాలా తీయగా ఉంది. ఆ తీపి రుచి సోముకు తన చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలను గుర్తుచేసింది. ఆ చెట్టు నీడలో తను గడిపిన సంతోషకరమైన సమయాలన్నీ అతని కళ్ళ ముందు మెదిలాయి.
అప్పుడు అతనికి అర్థమైంది—ఈ చెట్టు పండ్లు ఇవ్వకపోయినా, ఎన్నో పక్షులకు మరియు జంతువులకు ఆశ్రయాన్ని ఇస్తోంది. ఒకప్పుడు తనకు తోడుగా ఉన్న చెట్టు, ఇప్పుడు ఎంతో మంది ప్రాణాలకు ఆధారం అని తెలుసుకున్నాడు. "నేను ఎంత పెద్ద తప్పు చేయబోయాను!" అని పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. అతను గొడ్డలిని పక్కన పడేసి, ఆ చెట్టును రక్షించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ చెట్టు ఇప్పుడు ఎన్నో జీవుల స్వర్గంగా మారింది.
Moral
ఈ ప్రపంచంలో ఏదీ వృథా కాదు; ప్రతి వస్తువుకు లేదా జీవికి ఒక ప్రత్యేకమైన ఉపయోగం ఉంటుంది.
