ఒక దట్టమైన అడవిలో సోము అనే కట్టె కొట్టేవాడు ఉండేవాడు. అతను కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ అతనికి ఒక పెద్ద లోపం ఉంది—అది అత్యాశ. ఒకరోజు సోము తన గొడ్డలితో అడవికి వెళ్ళాడు. ఒక పెద్ద చెట్టును నరకడానికి ప్రయత్నిస్తుండగా, అకస్మాత్తుగా అతని గొడ్డలి పిడి విరిగిపోయింది.
"అయ్యో! ఇప్పుడు నేను ఎలా పని చేయాలి? ఈ గొడ్డలితో ఏమీ చేయలేను కదా!" అని సోము బాధపడ్డాడు.
అప్పుడు, పక్కనే ఉన్న ఒక పెద్ద చెట్టు మెల్లని స్వరంలా మాట్లాడింది, "మిత్రమా, ఎందుకు అంత బాధపడుతున్నావు? నీ గొడ్డలి పిడి విరిగిపోయిందా? కంగారు పడకు, నా నుండి ఒక బలమైన కొమ్మను తీసుకో. అది నీకు కొత్త పిడిగా ఉపయోగపడుతుంది."
సోము ఆశ్చర్యపోయాడు. అతను ఆ కొమ్మను తీసుకుని ఇంటికి వెళ్లి, దాన్ని చక్కగా చెక్కి ఒక కొత్త పిడిని తయారు చేసుకున్నాడు. ఇప్పుడు అతని గొడ్డలి మునుపటి కంటే చాలా బలంగా ఉంది.
మరుసటి రోజు సోము ఎంతో ఉత్సాహంతో అడవికి వచ్చాడు. ఆ దయగల చెట్టుకు అతను కృతజ్ఞతలు చెప్పాడు. కానీ, సోము మనసులో అత్యాశ మొదలైంది. 'ఈ చెట్టు నాకు ఇంత మంచి కొమ్మను ఇచ్చిందంటే, ఈ చెట్టును నరికితే నాకు ఎంత ఎక్కువ కట్టెలు దొరుకుతాయో!' అని అనుకున్నాడు.
అత్యాశతో సోము అడవిలోని ఇతర చెట్లను నరకడం మొదలుపెట్టాడు. చివరకు, తనకు సహాయం చేసిన అదే చెట్టును నరకాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ చెట్టు ఎంత హెచ్చరించినా సోము వినలేదు. అతను తన కొత్త గొడ్డలితో ఆ చెట్టును నరికాడు. చెట్టు కింద పడినప్పుడు జరిగిన దెబ్బకు, సోము కొత్త గొడ్డలి పిడి కూడా విరిగిపోయింది. తనకు సహాయం చేసిన చెట్టును నరికివేసి, తన దగ్గర ఉన్న పనిముట్టును కూడా కోల్పోయిన సోము నిరాశగా మిగిలిపోయాడు.
