പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു വലിയ കാട്ടിൽ സോമു എന്ന് പേരുള്ള ഒരു വിറകുവെട്ടുകാരൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ കഠിനാധ്വാനിയായിരുന്നെങ്കിലും, വലിയൊരു കുറവുണ്ടായിരുന്നു—അത്യാഗ്രഹം. ഒരു ദിവസം, സോമു തന്റെ കോടാലിയുമായി കാട്ടിലേക്ക് പോയി. ഒരു വലിയ മരം വെട്ടാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് കോടാലിയുടെ കൈപ്പിടി ഒടിഞ്ഞുപോയി.
"അയ്യോ! ഇനി ഞാൻ എങ്ങനെ ജോലി ചെയ്യും? ഈ കോടാലി കൊണ്ട് എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലല്ലോ!" സോമു സങ്കടത്തോടെ നിലവിളിച്ചു.
അപ്പോൾ, അടുത്തുള്ള വലിയ മരം പതുക്കെ സംസാരിച്ചു, "നീ എന്തിനാണ് വിഷമിക്കുന്നത് സുഹൃത്തേ? നിന്റെ കോടാലിയുടെ പിടി ഒടിഞ്ഞുവോ? വിഷമിക്കേണ്ട, എന്റെ ഒരു കൊമ്പ് നീ എടുത്ത് കൊണ്ടുപോകൂ. അത് നിനക്ക് നല്ലൊരു പുതിയ പിടി ആയി മാറും."
സോമു അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. അവൻ ആ മരത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പ് മുറിച്ച് വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി. വൈകുന്നേരം അവൻ അത് ചെത്തിമിനുക്കി ഒരു പുതിയ പിടി ഉണ്ടാക്കി. ഇപ്പോൾ കോടാലി പഴയതിനേക്കാൾ ശക്തമായി തോന്നി.
അടുത്ത ദിവസം സോമു സന്തോഷത്തോടെ കാട്ടിലെത്തി. അവൻ ആ മരത്തോടു പറഞ്ഞു, "നന്ദി സുഹൃത്തേ, നീ എന്നെ വലിയൊരു വിഷമത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു!" എന്നാൽ സോമുവിന്റെ മനസ്സിൽ അത്യാഗ്രഹം വളരുകയായിരുന്നു. 'ഈ മരം ഇത്ര നല്ലൊരു കൊമ്പ് തന്നെങ്കിൽ, ഇതിന്റെ വലിയ തടി വെട്ടി വിറ്റാൽ എനിക്ക് എത്ര പണം കിട്ടും!' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു.
അവൻ കാട്ടിലെ മറ്റു മരങ്ങളെല്ലാം വെട്ടിത്തകർത്തു. ഒടുവിൽ, തനിക്ക് സഹായിച്ച ആ വലിയ മരത്തെ വെട്ടാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. മരം വിലക്ക് പറഞ്ഞിട്ടും സോമു തന്റെ പുതിയ കോടാലി കൊണ്ട് ആ മരം വെട്ടി വീഴ്ത്തി. മരം നിലത്തു വീണ ആഘാതത്തിൽ സോമുവിന്റെ പുതിയ കോടാലിയുടെ പിടിയും ഒടിഞ്ഞുപോയി. സഹായിച്ച മരത്തെയും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ സോമു, ഇനി ജോലി ചെയ്യാൻ ഒരു ഉപകരണവും ഇല്ലാതെ തനിച്ച് നിന്നുപോയി.
