పదేళ్ల కవిన్ చాలా తెలివైన బాలుడు. అతని తండ్రి ఒక చిన్న వర్క్షాప్ నడుపుతుండగా, తల్లి ఒక లైబ్రరీలో పనిచేసేది. వారు చాలా కష్టపడి పనిచేసేవారు, కానీ పని ఒత్తిడి వల్ల వారు ఇంట్లో ఎక్కువ సమయం ఉండలేకపోయేవారు. తన స్నేహితులు తమ తల్లిదండ్రులతో కలిసి ఆడుకోవడం చూసినప్పుడు, కవిన్కు మనసులో ఏదో వెలితిగా అనిపించేది.
ఒక సాయంత్రం, కవిన్ తన తండ్రిని అడిగాడు, "నాన్నా, మీరు నెలకు ఎంత సంపాదిస్తారు?"
అతని తండ్రి ఆశ్చర్యపోతూ, "ఎందుకురా కవిన్, అకస్మాత్తుగా ఇలా అడుగుతున్నావు?" అని అడిగారు.
"నాకు ఒక లెక్క వేయాలని ఉంది," అని కవిన్ చెప్పాడు.
తల్లిదండ్రులు తమ నెలవారీ ఆదాయం చెప్పిన తర్వాత, కవిన్ ఒక కాగితంపై లెక్క వేసి, "అంటే మీరు రోజుకు సుమారు రెండు వేల రూపాయలు సంపాదిస్తున్నారు," అని చెప్పాడు.
తరువాత, కవిన్ తన పిగ్గీ బ్యాంకు నుండి డబ్బులన్నీ తీసి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. ఆ డబ్బు సరిగ్గా రెండు వేల రూపాయలు. కవిన్ తన తల్లిదండ్రులను చూస్తూ, "నాన్నా, అమ్మ, ఇదిగో రెండు వేల రూపాయలు. దయచేసి ఈ డబ్బుతో రేపటి కోసం మీ సమయాన్ని కొనుగోలు చేయండి. రేపు రోజంతా మీరు పనికి వెళ్లకుండా నాతో కలిసి ఆడుకోవాలి," అని అన్నాడు.
కవిన్ మాటలకు తల్లిదండ్రుల కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. డబ్బు కంటే తమ సమయం తన కొడుక్కి ఎంత అవసరమో వారు అర్థం చేసుకున్నారు. ఆ రోజు నుండి, వారు పనితో పాటు కుటుంబంతో గడపడానికి కూడా సమయం కేటాయించడం మొదలుపెట్టారు.
Moral
డబ్బుతో అన్నిటినీ కొనవచ్చు, కానీ మన ప్రియమైన వారి సమయాన్ని కొనలేము.
