പത്തു വയസ്സുകാരനായ കവിൻ വളരെ ശാന്തനായ ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നു. അവന്റെ അച്ഛൻ ഒരു ചെറിയ വർക്ക്ഷോപ്പ് നടത്തുകയായിരുന്നു, അമ്മ ഒരു ലൈബ്രറിയിൽ ജോലി ചെയ്യもുന്നു. അവർ കഠിനാധ്വാനികളായിരുന്നു, പക്ഷേ ജോലി കാരണം അവർക്ക് വീട്ടിൽ അധികം സമയം ചെലവഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. തന്റെ കൂട്ടുകാർ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം കളിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ കവിന് വലിയ വിഷമം തോന്നുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം കവിൻ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു, "അച്ഛാ, നിങ്ങൾ ഒരു മാസം എത്ര രൂപ സമ്പാദിക്കുന്നു?"
അച്ഛൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, "എന്താടാ കവിൻ, പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ കാരണം?"
"എനിക്കൊരു കാര്യം കണക്കുകൂട്ടണം," കവിൻ പറഞ്ഞു.
അച്ഛനും അമ്മയും അവരുടെ മാസ വരുമാനം പറഞ്ഞപ്പോൾ, കവിൻ ഒരു കടലാസിൽ കണക്ക് കൂട്ടി. "അപ്പോൾ ഒരു ദിവസം ഏകദേശം രണ്ടായിരം രൂപയാണല്ലോ നിങ്ങൾ സമ്പാദിക്കുന്നത്," അവൻ പറഞ്ഞു.
അവൻ തന്റെ കുടുക്കയിൽ നിന്നും പണം എടുത്തു മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ആ പണം കൃത്യം രണ്ടായിരം രൂപയായിരുന്നു. കവിൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "അച്ഛാ, അമ്മേ, ഇതാ രണ്ടായിരം രൂപ. ഈ പണം ഉപയോഗിച്ച് നാളെ ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ ജോലിക്ക് പോകാതെ എനിക്ക് വേണ്ടി സമയം ചിലവഴിക്കൂ. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കളിക്കണം."
കവിൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മാതാപിതാക്കളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. പണത്തേക്കാൾ വിലപ്പെട്ടത് തങ്ങളുടെ സമയമാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ അവർ ജോലിക്കിടയിലും കവിനോടൊപ്പം കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
Moral
പണം കൊണ്ട് എല്ലാം വാങ്ങാൻ കഴിയും, പക്ഷേ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ സമയം വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല.
