ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಹುಡುಗ. ಅವನ ತಂದೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಖಾನೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ತಮ್ಮ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಕವನ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೋವು ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಕವಿನ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ, "ಅಪ್ಪಾ, ನೀವು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತೀರಿ?"
ಅವನ ತಂದೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, "ಏಕೆ ಕವಿನ್, ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?" ಎಂದರು.
ಕವಿನ್ ಮೆಲ್ಲಗೆ, "ನನಗೊಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬೇಕು," ಎಂದನು.
ತಂದೆ-ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ತಿಂಗಳ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಕವಿನ್ ಒಂದು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದನು. "ಅಂದರೆ, ನೀವು ದಿನಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತೀರಿ," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ನಂತರ, ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಪಿಗ್ಗಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಹಣವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು. ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಎರಡು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳಾಗಿತ್ತು. ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಪೋಷಕರನ್ನು ನೋಡಿ, "ಅಪ್ಪಾ, ಅಮ್ಮಾ, ಇಗೋ ಎರಡು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳು. ದಯವಿಟ್ಟು ಈ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸಿ ನಾಳೆ ಒಂದು ಇಡೀ ದಿನದ ಸಮಯವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡしてください. ನಾವು ಆ ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಬೇಕು," ಎಂದನು.
ಕವಿನ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಪೋಷಕರ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದವು. ಹಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸಮಯವೇ ಮಗನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ಕೆಲಸದ ಜೊತೆಗೆ ಕವನ್ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರು.
Moral
ಹಣದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರ ಸಮಯವನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
