ఒక దట్టమైన అడవి అంచున ఉన్న గ్రామంలో రాము మరియు సోము అనే ఇద్దరు స్నేహితులు కట్టెలటగాళ్లుగా పనిచేసేవారు. వారు ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే అడవికి వెళ్లి కట్టెలు సేకరించి, సాయంత్రం మార్కెట్లో అమ్మి జీవనం సాగించేవారు.
ఒక మధ్యాహ్నం వారు విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా, ఒక ముసలి వ్యక్తి చాలా నీరసంగా, ఆకలితో అక్కడికి వచ్చాడు. రాము వెంటనే తన దగ్గర ఉన్న ఆహారాన్ని అతనికి ఇవ్వాలనుకున్నాడు. కానీ సోము అతడిని వారించాడు.
'రాము, మనం ఇప్పుడు అతనికి ఆహారం ఇస్తే, రేపు అతను మళ్ళీ ఆకలితో ఇక్కడికే వస్తాడు. అతనికి స్వయంగా సంపాదించుకునే మార్గాన్ని నేర్పించడమే నిజమైన సహాయం,' అని సోము చెప్పాడు.
సోము ఆ ముసలి వ్యక్తితో ప్రేమగా మాట్లాడాడు. అతని దగ్గర ఉన్న పాత గొడ్డలి విరిగిపోయి ఉండటం గమనించిన సోము, తన దగ్గర ఉన్న అదనపు గొడ్డలిని అతనికి ఇచ్చాడు. అంతేకాకుండా, కట్టెలు ఎలా నరకాలి మరియు ఏ చెట్లను ఎంచుకోవాలి అనే విషయాలను ఓపికగా నేర్పించాడు.
వారి సహాయం వల్ల ఆ ముసలి వ్యక్తి ఉత్సాహంగా పనిచేశాడు. సాయంత్రం ముగ్గురూ కలిసి మార్కెట్కు వెళ్లారు. ఆ వ్యక్తి నరికిన కట్టెలు చాలా నాణ్యంగా ఉండటంతో, అవి త్వరగా మరియు మంచి ధరకు అమ్ముడయ్యాయి.
ఆ వ్యక్తి ఎంతో సంతోషించాడు. వచ్చిన డబ్బుతో సోము అతనికి కొత్త బట్టలు మరియు మంచి ఆహారం కొనిచ్చాడు. రాము సోమును చూసి, 'నేను అతనికి కేవలం ఆకలి తీర్చే ఆహారం ఇవ్వాలనుకున్నాను, కానీ నువ్వు అతనికి జీవనోపాధిని ఇచ్చావు,' అని మెచ్చుకున్నాడు.
అప్పటి నుండి ఆ ముసలి వ్యక్తి ఒక స్వతంత్ర వ్యక్తిగా మారి, కష్టపడి పనిచేస్తూ సంతోషంగా జీవించడం మొదలుపెట్టాడు.
Moral
ఎవరికైనా ఆహారం ఇవ్వడం కంటే, వారికి ఉపాధిని నేర్పించడం గొప్ప సహాయం.
