ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ

ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಮತ್ತು ರವಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕಡಿಯುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಒಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವರು ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧರು ತುಂಬಾ ದಣಿದ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು. ಅರುಣ್ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಆಹಾರವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದನು. ಆದರೆ ರವಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆದನು.

'ಅರುಣ್, ನಾವು ಈಗ ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದರೆ, ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಅವರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಸ್ವತಃ ದುಡಿಯುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವುದು ನಿಜವಾದ ಸಹಾಯ,' ಎಂದು ರವಿ ಹೇಳಿದನು.

ರವಿ ಆ ವೃದ್ಧರ ಬಳಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಅವರ ಹಳೆಯ ಕೊಡಲಿಯು ಮುರಿದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ರವಿ, ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಡಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವ ಮರಗಳನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಿಗನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.

ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ವೃದ್ಧರು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೂವರೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋದರು. ವೃದ್ಧರು ಕಡಿದಿದ್ದ ಕಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಬಾ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅದು ಬೇಗನೆ ಮಾರಾಟವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಲಾಭ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ವೃದ್ಧರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದರು. ಆ ಹಣದಲ್ಲಿ ರವಿ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡಿಸಿದನು. ಅರುಣ್ ರವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ಆಹಾರ ನೀಡಲು ಬಯಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ,' ಎಂದು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡನು.

ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ವೃದ್ಧರು ಒಬ್ಬ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

Moral

ಬಾಡಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಬದುಕುವ ಕಲೆ ಅಥವಾ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸಹಾಯ.