ఒక అందమైన గ్రామంలో పెద్ద పండుగ జరుగుతోంది. ఆ గ్రామానికి ఇష్టమైన నాయకుడు ఆనంద్, వేదికపై నిలబడి ప్రజలను ఉద్దేశించి మాట్లాడుతున్నారు. ప్రజలందరూ ఆయన మాటలను ఎంతో ఆసక్తిగా వింటున్నారు.
అకస్మాత్తుగా, గుంపులో నుండి ఎవరో ఒక చిన్న మూటను విసిరారు. అది ఆనంద్ గారి వైపు రాగా, ఆయన పక్కకు తప్పుకోవడంతో అది ఆయన సహాయకుడి భుజం తగిలి కింద పడింది. ఆ మూట పగిలిపోవడంతో అందులోని ఆవు పేడ చల్లారు.
ఇది చూసి ప్రజలు ఆగ్రహం వ్యక్తం చేశారు. "ఎవరో మన నాయకుడిని అవమానించాలని చూస్తున్నారు! ఆ వ్యక్తిని వెంటనే పట్టుకోండి!" అని ఒకరు గట్టిగా అరిచారు. ప్రజలందరూ ఆ వ్యక్తిని వెతకడానికి సిద్ధమయ్యారు.
పరిస్థితి ఉద్రిక్తంగా ఉన్న సమయంలో, ఆనంద్ గారు ప్రశాంతంగా మైక్ అందుకున్నారు. "దయచేసి అందరూ శాంతించండి. ఎవరూ ఆవేశపడకండి," అని మృదువుగా చెప్పారు.
"కానీ సార్, వారు మీ మీద పేడ విసిరారు కదా!" అని ఒక మహిళ అడిగింది.
ఆనంద్ గారు చిరునవ్వుతో, "అది పేడనా లేక పూలనా అన్నది ముఖ్యం కాదు. మనం దానిని పూల మూటగానే భావిద్దాం. కోపపు చేదు కంటే పూల సువాసన ఎంతో మేలు," అని అన్నారు.
ఆయన మాటలు విన్న ప్రజల కోపం వెంటనే తగ్గిపోయింది. పగ తీర్చుకోవాలనుకున్న వారు, ఆయన గొప్ప మనసును చూసి ఆశ్చర్యపోయారు.
Moral
కోపం కంటే దయ మరియు ఓర్పు గొప్పవి.
