ഒരു മനോഹരമായ ഗ്രാമത്തിൽ വലിയൊരു ആഘോഷം നടക്കുകയായിരുന്നു. ആ നാട്ടിലെ പ്രിയപ്പെട്ട നേതാവായ ആനന്ദ്, ജനക്കൂട്ടത്തിന് മുന്നിൽ പ്രസംഗിക്കുകയായിരുന്നു. എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ കേൾക്കാൻ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന്, ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്ന് ആരോ ഒരു ചെറിയ പൊതി എറിഞ്ഞു. അത് ആനന്ദിന്റെ നേരെ വന്നതായിരുന്നു, എന്നാൽ അദ്ദേഹം അല്പം മാറി നിന്നതുകൊണ്ട് അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായിയുടെ തോളിൽ തട്ടി നിലത്തു വീണു. ആ പൊതി പൊട്ടിത്തെറിച്ചപ്പോൾ അതിനുള്ളിലെ ചാണകം ചുറ്റും തെറിച്ചു.
ഇത് കണ്ട ജനങ്ങൾ പ്രകോപിതരായി. "നമ്മുടെ നേതാവിനെ അപമാനിക്കാൻ ആരോ ശ്രമിക്കുന്നു! ആ കുറ്റവാളിയെ ഉടനെ പിടിക്കണം!" എന്ന് ഒരാൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ആളുകൾ ആ വ്യക്തിയെ കണ്ടെത്താൻ തയ്യാറെടുത്തു.
അന്തരീക്ഷം വഷളാകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ആനന്ദ് ശാന്തനായി മൈക്രോഫോൺ എടുത്തു. "സുഹൃത്തുക്കളേ, ദയവായി ശാന്തരായിരിക്കൂ. ആരും ദേഷ്യപ്പെടേണ്ടതില്ല," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
"പക്ഷേ സാർ, അവർ താങ്കളുടെ നേരെ ചാണകം എറിഞ്ഞതല്ലേ!" എന്ന് ജനങ്ങൾ ചോദിച്ചു.
ആനന്ദ് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അത് ചാണകമാണോ അതോ പൂവാണോ എന്നത് പ്രസക്തമല്ല. നമുക്ക് അതിനെ ഒരു പൂപ്പൊതിയായി കരുതാം. ദേഷ്യത്തിന്റെ കയ്പ്പേക്കാൾ നല്ലത് ഒരു പൂവിന്റെ ഗന്ധമാണ്."
ആനന്ദിന്റെ ഈ മഹത്തായ മനസ്സ് കണ്ടപ്പോൾ ജനങ്ങളുടെ ദേഷ്യം പമ്പകടന്നു. പക വീട്ടുന്നതിന് പകരം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ മനസ്സിനെ അവർ ആദരവോടെ നോക്കി നിന്നു.
Moral
ദേഷ്യത്തേക്കാൾ മഹത്തരമാണ് വിവേകവും കാരുണ്യവും.
