పూర్వం విక్రమ్ అనే ఒక విజ్ఞాని ఉండేవాడు. అతను పిల్లల కోసం ఒక గొప్ప పాఠశాలను నిర్మించాలని అనుకున్నాడు. దాని కోసం అతను అనేక ధనవంతులను కలిసి సహాయం కోరాడు. ఒకరోజు అతను ఆ ప్రాంతంలోనే అత్యంత ధనవంతుడు మరియు గర్విష్ఠి అయిన వర్ధన్ అనే వ్యాపారి దగ్గరకు వెళ్ళాడు.
విక్రమ్ పాఠశాల అవసరాలను వివరించినప్పుడు, వర్ధన్కు చాలా కోపం వచ్చింది. "నా సంపదను నీ చిన్న ప్రాజెక్ట్ కోసం ఇస్తానంటావా?" అని అరుస్తూ, తన మెడలోని విలువైన పట్టు వస్త్రాన్ని విక్రమ్ పాదాల వద్ద విసిరేశాడు. "దీనిని తీసుకుని ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపో!" అని గర్జించాడు.
విక్రమ్ అస్సలు కంగారు పడలేదు. అతను చాలా ప్రశాంతంగా ఆ పట్టు వస్త్రాన్ని తీసుకుని, మడతపెట్టి అక్కడి నుండి బయటకు వెళ్ళాడు. వర్ధన్ అతని ప్రవర్తన చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
విక్రమ్ నేరుగా నగరంలోని రద్దీగా ఉన్న సంతకు వెళ్ళాడు. అక్కడ అందరికీ వినిపించేలా, "ప్రజలారా! ఈ అద్భుతమైన వస్త్రాన్ని చూడండి! ఇది మన గొప్ప వర్ధన్ గారి పట్టు వస్త్రం! దీనిని ఎవరు కొనుగోలు చేస్తారు? వేలం మొదలు పెట్టండి!" అని ప్రకటించాడు.
ఈ వార్త విన్న వర్ధన్ భయపడిపోయాడు. "ఎవరైనా దీనిని తక్కువ ధరకే కొంటే, నా గౌరవం పోతుంది!" అని అనుకున్నాడు. వెంటనే తన సేవకుడిని పిలిచి, "ఏ ధరకైనా సరే, ఆ వస్త్రాన్ని వేలంలో కొనుక్కోవాలి!" అని ఆజ్ఞాపించాడు.
సేవకుడు సంతకు వెళ్లి భారీ మొత్తంలో డబ్బు చెల్లించి ఆ వస్త్రాన్ని కొన్నాడు. విక్రమ్ ఆ డబ్బును పాఠశాల నిధికి ఉపయోగించాడు. తన గర్వమే తనకు నష్టాన్ని తెచ్చిందని వర్ధన్ గ్రహించాడు.
Moral
కోపం కంటే శాంతం మరియు తెలివితేటలు గొప్పవి.
