ఒక దట్టమైన అడవిలో సింబా అనే నక్క నివసించేది. సింబా చాలా తెలివైనది, కానీ దానికి ఒక అలవాటు ఉంది; అది ఏ పని చేసినా ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా చాలా తొందరపాటుతో చేసేది.
ఒకరోజు, అడవిలో ఆహారం దొరకక సింబాకు విపరీతమైన ఆకలి వేసింది. కడుపు ఆకలితో మండిపోతోంది. ఎంత వెతికినా దానికి ఒక్క చిన్న పండు కూడా దొరకలేదు. అప్పుడే ఒక పాత చెట్టు మొదలు దగ్గర ఒక మట్టి కుండ కనిపించింది.
సింబా ఆ కుండ దగ్గరకు వెళ్ళగానే, అందులో నుండి చాలా రుచికరమైన ఆహారం వాసన వచ్చింది. 'అబ్బా! ఎంత మంచి వాసన! లోపల చాలా ఆహారం ఉండి ఉంటుంది!' అని సింబా ఆశపడింది. తను బయటకు రాగలదా లేదా అని ఆలోచించకుండా, వెంటనే తన తలని ఆ ఇరుకైన కుండ లోపలికి దూర్చి, అందులో ఉన్న ఆహారాన్ని ఆశగా తినడం మొదలుపెట్టింది.
కడుపు నిండా తిన్న తర్వాత, సింబా సంతోషంగా బయటకు రావాలని ప్రయత్నించింది. కానీ అప్పుడే ఒక పెద్ద సమస్య ఎదురైంది! తిన్న ఆహారం వల్ల దాని తల కొంచెం ఉబ్బిపోయింది, దీనివల్ల తల ఆ ఇరుకైన రంధ్రంలో చిక్కుకుపోయింది. ఎంత లాగినా, ఎంత ప్రయత్నించినా తల బయటకు రాలేదు.
సింబా భయపడిపోయింది. 'అయ్యో! నేను ఎందుకు ఇంత తొందరపడ్డాను? కొంచెం ఓపికగా ఆలోచించి ఉంటే, బయటకు వచ్చే మార్గం ఉందో లేదో చూసుకునేదాన్ని!' అని బాధపడింది. చాలా సేపటి తర్వాత అడవిలోని మరొక జంతువు సహాయంతో అది ఎలాగోలా బయటపడింది. ఆ రోజు సింబా ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకుంది.
Moral
ఏదైనా చేసే ముందు నిదానంగా ఆలోచించడం చాలా ముఖ్యం.
