ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಬಾ ಎಂಬ ನರಿಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಂಬಾ ಚತುರ ನರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಸರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಯೋಚಿಸದೆ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತನಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸಿಗದೆ ಸಿಂಬಾ ತುಂಬಾ ಹಸಿದಿದ್ದನು. ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನೋಯುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಹುಡುಕಿದರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಣ್ಣು ಕೂಡ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮರದ ದಿಮ್ಮಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆ ಇರುವುದನ್ನು ಅವನು ಗಮನಿಸಿದನು.
ಸಿಂಬಾ ಮಡಕೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ, ಅದರಿಂದ ತುಂಬಾ ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರದ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. 'ಅಬ್ಬಾ! ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾದ ವಾಸನೆ!' ಎಂದು ಸಿಂಬಾ ಆಸೆಯಿಂದ ಅಂದುಕೊಂಡನು. ತಾನು ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸದೆ, ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಮಡಕೆಯ ಕಿರಿದಾದ ಬಾಯಿಯೊಳಗೆ ತೂರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಆಹಾರವನ್ನು ಆಸೆಯಿಂದ ತಿನ್ನಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಹಸಿವು ನೀಗಿದ ನಂತರ, ಸಿಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಾಯಿತು! ತಾನು ತಿಂದ ಆಹಾರದಿಂದ ತಲೆಯು ಸ್ವಲ್ಪ ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಮಡಕೆಯ ಕಿರಿದಾದ ರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು. ಎಷ್ಟೇ ಎಳೆದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ತಲೆ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ.
ಸಿಂಬಾ ಭಯಪಟ್ಟನು. 'ಅಯ್ಯೋ! ನಾನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಅವಸರ ಮಾಡಿದೆ? ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ದಾರಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು!' ಎಂದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟನು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಕಾಡಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಾಣಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆ ದಿನ ಸಿಂಬಾ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿತನು.
Moral
ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಬೇಕು.
