ఒక ప్రశాంతమైన గ్రామంలో సోము అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. సోము చాలా తెలివైనవాడు మరియు ఇతరులకు సహాయం చేసే గుణం కలవాడు. గ్రామంలో ఏదైనా గొడవ లేదా సమస్య వస్తే, సోము తన మాటలతో దాన్ని పరిష్కరించేవాడు. కొన్నిసార్లు గ్రామం కోసం పెద్ద సమస్యలు ఉంటే, అతను పక్కన ఉన్న పట్టణానికి వెళ్లి అధికారులను కలిసి వచ్చేవాడు.
సోము పట్టణం నుండి తిరిగి వచ్చినప్పుడల్లా, గ్రామస్తులు అతన్ని చుట్టుముట్టేవారు. "సోము, మీరు గవర్నర్ని కలిశారా?" "మా కోసం ఏదైనా కొత్త సలహాలు లేదా రాయితీలు తెచ్చారా?" అని ప్రతి ఒక్కరూ విడివిడిగా అడిగి అతన్ని ఇబ్బంది పెట్టేవారు. సోము ఈ ఇబ్బంది నుండి బయటపడాలని అనుకున్నాడు.
ఒకసారి సోము తన స్నేహితుడి కొడుకు వివాహం కోసం పట్టణం వెళ్ళాడు. పెళ్లి ముగిసి, అలసిపోయి తిరిగి వస్తుండగా అతను ఇలా ఆలోచించాడు, "ఇప్పుడు గ్రామంలోకి వెళ్తే అందరూ నన్ను చుట్టుముట్టి ప్రశ్నలు అడుగుతారు. నేను ఇంత దూరం నడిచి అలసిపోయి ఉన్నాను, వీటన్నింటినీ ఎలా ఎదుర్కోవాలి?"
అప్పుడు అతనికి ఒక ఉపాయం తట్టింది. అతను నేరుగా ఇంటికి వెళ్లకుండా, గ్రామంలోని సంతలో ఒక ఎత్తైన వేదికపైకి ఎక్కి నిలబడ్డాడు. సోమును చూడగానే ప్రజలు ఉత్సాహంగా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. "సోము! మీరు పట్టణం నుండి వచ్చేశారా! మా కోసం ఏదైనా శుభవార్త తెచ్చారా?" అని అడిగారు.
సోము చాలా సీరియస్గా ముఖం పెట్టి, "అవును, నేను నేరుగా రాజును కలిశాను!" అని చెప్పాడు.
ప్రజలు ఆశ్చర్యపోయారు. "అవునా! రాజుగారు మీకు ఏమన్నారు? మా గురించి ఏమైనా అడిగారా?" అని ఆత్రుతగా అడిగారు.
సోము నెమ్మదిగా, "రాజుగారు నన్ను చూసి, 'ఒరేయ్ మూర్ఖుడా! దారిలో నిలబడకు, గుర్రం వచ్చి నిన్ను తొక్కేస్తుంది!' అని గట్టిగా అరిచారు" అని చెప్పాడు.
ప్రజలు అయోమయానికి గురయ్యారు. "రాజుగారు ఎందుకు అలా అన్నారు?" అని అడిగారు.
సోము నవ్వుతూ, "రాజు వెళ్లే దారిలో నేను అనవసరంగా నిలబడటం చూసి ఆయన అలా అన్నారు. అలాగే, నేను నా సొంత పనుల కోసం పట్టణానికి వెళ్ళినప్పుడు కూడా, మీరు అందరూ నన్ను చుట్టుముట్టి ప్రశ్నలు అడుగుతుంటారు. నేను అందరికీ సమాధానం చెప్పలేను. కాబట్టి, ఇకపై నన్ను ప్రశ్నలతో ఇబ్బంది పెట్టకండి!" అని స్పష్టంగా చెప్పాడు.
సోము మాటలు విని గ్రామస్తులందరూ నవ్వుతూ తమ తప్పు తెలుసుకున్నారు. అప్పటి నుండి సోము ఎక్కడికి వెళ్లినా ఎవరూ అతన్ని ప్రశ్నలతో ఇబ్బంది పెట్టలేదు.
Moral
ఇతరుల వ్యక్తిగత విషయాలలో అనవసరంగా జోక్యం చేసుకోకూడదు.
