அமைதியான ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு என்ற மனிதர் வாழ்ந்து வந்தார். சோமு மிகவும் புத்திசாலி மற்றும் உதவும் குணம் கொண்டவர். கிராமத்தில் ஏதேனும் சண்டை ஏற்பட்டாலோ அல்லது ஒருவருக்கு உதவி தேவைப்பட்டாலோ, சோமு தனது பேச்சால் அதைத் தீர்த்து வைப்பார். சில நேரங்களில் கிராமத்தின் பெரிய பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க அவர் பக்கத்து நகரத்திற்குச் சென்று அதிகாரிகளைச் சந்தித்து வருவார்.
சோமு நகரத்திற்குச் சென்று வரும்போதெல்லாம், ஊர் மக்கள் அவரைச் சூழ்ந்து கொள்வார்கள். "சோமு, நீங்கள் பெரிய அதிகாரியைச் சந்தித்தீர்களா? எங்களுக்கு ஏதேனும் புதிய சலுகை வாங்கி வந்தீர்களா?" என்று ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாகக் கேட்டுத் தொந்தரவு செய்வார்கள். சோமு ஒருமுறை ஒரு நண்பரின் வீட்டு விசேஷத்திற்காக நகரத்திற்குச் சென்றார். திரும்பி வரும்போது, "இப்போதும் ஊர் மக்கள் என்னைச் சூழ்ந்து கேள்வி கேட்பார்கள், நான் எப்படிச் சோர்வில்லாமல் போவது?" என்று கவலைப்பட்டார்.
அப்போது அவருக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. ஊர் மக்கள் அனைவரும் கூடும் சந்தையில் ஒரு உயர்ந்த மேடை ஏறி நின்று, சத்தமாகப் பேசத் தொடங்கினார். சோமுவைப் பார்த்ததும் மக்கள் ஓடி வந்தனர். "சோமு, நீங்கள் நகரத்திலிருந்து வந்துவிட்டீர்களா! எங்களுக்கு ஏதேனும் செய்திகள் கொண்டு வந்திருக்கிறீர்களா?" என்று ஆவலுடன் கேட்டனர்.
சோமு முகத்தை மிகவும் serious ஆக வைத்துக்கொண்டு, "ஆம், நான் நேராக நாட்டின் மன்னரைச் சந்தித்தேன்!" என்றார். மக்கள் ஆச்சரியத்தில் துள்ளிக் குதித்தனர். "அப்படியா! மன்னர் உங்களிடம் என்ன சொன்னார்? எங்களைப் பற்றி ஏதாவது கேட்டாரா?" என்று ஆர்வமாகக் கேட்டனர்.
சோமு மெதுவாகச் சொன்னார், "மன்னர் என்னைப் பார்த்து, 'ஏய் முட்டாளே! வழி தெரியாமல் குறுக்கே நிற்காதே, குதிரை வந்து உன்னை மிதித்துவிடும்!' என்று சத்தமாகச் சொன்னார்."
மக்கள் குழப்பமடைந்தனர். "மன்னர் ஏன் அப்படிச் சொன்னார்?" என்று கேட்டனர். சோமு சிரித்துக்கொண்டே, "மன்னர் செல்லும் பாதையில் நான் தேவையில்லாமல் குறுக்கே நின்றதால் அவர் அப்படிச் சொன்னார். அதுபோலத்தான், நான் எனது சொந்த விஷயத்திற்காக நகரத்திற்குச் சென்றாலும், நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் என்னைச் சூழ்ந்து கேள்வி கேட்டுத் தொந்தரவு செய்கிறீர்கள். நான் உங்கள் எல்லா கேள்விகளுக்கும் பதில் சொல்ல முடியாது. எனவே, இனி நான் எதற்காகச் செல்கிறேன் என்று கேட்காதீர்கள்!" என்றார்.
சோமுவின் இந்த நகைச்சுவையான ஆனால் தெளிவான பதிலைக் கேட்ட மக்கள், தங்கள் தவறை உணர்ந்து சிரித்தனர். அதன் பிறகு, சோமு எதற்காகப் பயணம் செய்தாலும் அவரைத் தொந்தரவு செய்யாமல் விட்டுவிட்டார்கள்.
பாடம்
தேவையில்லாத கேள்விகளால் மற்றவர்களின் அமைதியைக் குலைக்கக் கூடாது.