చంద్రపుర సామ్రాజ్యంలో ఒక పెద్ద దొంగతనం జరిగింది. రాజకోటలోని ఖజానా నుండి విలువైన వజ్రాలు మాయమయ్యాయి. రాజు మరియు సైనికులు ఎంత వెతికినా దొంగ జాడ దొరకలేదు. కానీ రాజప్రాసాద ద్వారం వద్ద గుర్రం కాళ్ళ ముద్రలు మాత్రం కనిపించాయి.
ఆ గుర్రం ముద్రల ద్వారా దొంగను పట్టుకోవడం సాధ్యం కాదని గ్రహించిన రాజు, తన తెలివైన సలహాదారు వివేక్ను పిలిపించాడు. వివేక్ ఆ ముద్రలను పరిశీలించి, అందరికీ వినిపించేలా గట్టిగా ఇలా అన్నాడు, 'ఇవి మామూలు గుర్రం ముద్రలు కావు! దొంగ తన గుర్రానికి చాలా మందపాటి ఇనుప పాదరక్షలు వేసుకున్నాడు. అందుకే ఈ ముద్రలు సాధారణం కంటే పెద్దగా ఉన్నాయి. కాబట్టి, పెద్ద పాదరక్షలు ఉన్న గుర్రాన్ని వెతకండి!'
జనసమూహంలో దాక్కుని వింటున్న దొంగ కవి భయపడిపోయాడు. 'అయ్యో! వివేక్ అంత తెలివైనవాడు! నేను వెంటనే ఈ పెద్ద పాదరక్షలను తీసేసి, చాలా చిన్నవి వేసుకోవాలి' అని భయంతో ఇంటికి పరుగెత్తాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం, సైనికులు ప్రతి ఇంటిని తనిఖీ చేశారు. మిగిలిన గుర్రాల పాదరక్షలు మామూలుగానే ఉన్నాయి, కానీ కవి గుర్రం పాదాలకు అసాధారణంగా చాలా చిన్న ఇనుప పాదరక్షలు ఉండటం వారు గమనించారు. వెంటనే అతడిని పట్టుకుని రాజు వద్దకు తీసుకువచ్చారు.
వివేక్ నిజానికి ఆ పాదరక్షల గురించి ముందుగా తెలియదు, కానీ దొంగను భయపెట్టడానికి అతను చేసిన తెలివైన ఉపాయమే అతడిని పట్టుకోవడానికి దారితీసింది.
Moral
తప్పు చేసిన వాడు భయంతో చేసే మార్పులే అతడిని పట్టబడేలా చేస్తాయి.