அழகிய சோழ தேசத்தில் ஒரு பெரும் கவலை நிலவியது. அரண்மனையின் பொற்களஞ்சியிலிருந்து விலைமதிப்பற்ற வைரங்கள் காணாமல் போயிருந்தன. அரசர் மற்றும் படைத்தளபதிகள் பல நாட்களாகத் தேடியும், திருடனைப் பற்றிய எந்தத் தடயமும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், வாசலில் ஒரு குதிரையின் கால்தடம் மட்டும் பதிந்திருந்தது.
அரசர் மிகுந்த கவலையுடன் நாட்டுப் புகழ்பெற்ற தந்திரக்காரன் விவேகனை அழைத்தார். விவேகன் அந்தத் தடத்தைப் பார்த்தார். அவர் முகத்தில் ஒரு சிறு புன்னகை தோன்றியது. அவர் கூட்டத்தைப் பார்த்து சத்தமாகச் சொன்னார், 'இந்தத் தடம் ஒரு சாதாரண குதிரையின் தடம் அல்ல! திருடன் தன் குதிரையின் கால்களில் மிகத் தடிமனான இரும்புத் தகடுகளைப் பொருத்தியிருக்கிறான். அந்தத் தகடுகள் மண்ணில் பதிந்ததால் தடம் வழக்கத்தை விடப் பெரிதாகத் தெரிகிறது. எனவே, கால்களில் பெரிய இரும்புத் தகடு கொண்ட குதிரையைத் தேடுங்கள்!'
கூட்டத்திற்குப் பின்னால் நின்று இதைக் கேட்ட ஒரு நபர் நடுங்கத் தொடங்கினார். அவர்தான் வைரங்களைத் திருடியவர்! 'ஐயோ! விவேகன் இவ்வளவு நுணுக்கமாகப் பார்த்துவிட்டாரே! நான் உடனே என் குதிரையின் கால்களில் இருந்த பெரிய தகடுகளை எடுத்துவிட்டு, சிறிய தகடுகளைப் பொருத்த வேண்டும்' என்று அவர் பயந்துபோய் வீட்டுக்கு ஓடினார்.
மறுநாள் காலை, அரசரின் வீரர்கள் ஒவ்வொரு வீடாகச் சென்று குதிரைகளைப் பார்வையிட்டனர். மற்ற குதிரைகளின் கால்கள் இயல்பாக இருந்தன. ஆனால், அந்தத் திருடனின் குதிரையின் கால்களில் வழக்கத்திற்கு மாறாக மிகச் சிறிய இரும்புத் தகடுகள் இருப்பதை வீரர்கள் கவனித்தனர். உடனே அவரைச் சூழ்ந்து பிடித்து அரசரிடம் ஒப்படைத்தனர்.
அரண்மனையில் வைத்துத் திருடன் உண்மையை ஒப்புக்கொண்டான். விவேகன் உண்மையில் அந்தத் தடம் பெரியதாக இருப்பதை மட்டுமே கவனித்திருந்தார். ஆனால், திருடன் பயந்துபோய் அதைத் திருத்த முயன்றான் என்பதே விவேகனின் Cleverness! தன் பயத்தினால் செய்த தவறு அவனைப் பிடித்துவிட்டது.
பாடம்
தவறு செய்தவன் பயத்தினால் செய்யும் மாற்றங்கள் அவனை எளிதில் பிடித்துவிடும்.
