ఒక దట్టమైన అడవి అంచున ఉన్న ఒక చెరువులో కవి అనే తాబేలు ఉండేది. కవికి తన శక్తి గురించి చాలా గర్వం. అడవిలోని ఇతర జంతువులను చూసి, 'నేను ఎంత నెమ్మదిగా ఉన్నా, నా పెంకు ఎంత బలంగా ఉందో చూడండి!' అని ఎగతాళి చేసేది.
ఒకరోజు, ఆకాశంలో ఎగురుతున్న పక్షులను చూస్తూ కవికి అసూయ కలిగింది. 'ఈ ప్రపంచం పైనుంచి చూస్తే ఎంత అందంగా ఉంటుందో! నేను ఎందుకు ఎగరలేకపోతున్నాను?' అని అనుకుంది.
అప్పుడు ఒక పెద్ద గద్ద వచ్చి కవి ఉన్న బండరాయి పక్కన వాలింది. కవి ఒక ఉపాయం ఆలోచించి, 'గద్దరా! నన్ను కూడా నీ వీపు మీద కూర్చోబెట్టుకుని ఆకాశంలో విహరింపజేస్తావా?' అని అడిగింది.
గద్ద, 'నిన్ను మోస్తే నాకు వచ్చే లాభం ఏమిటి?' అని అడిగింది.
కవి అబద్ధం చెబుతూ, 'నాకు ఒక రహస్య నిధి ఉన్న చోటు తెలుసు. నన్ను అక్కడికి తీసుకెళ్తే, ఆ నిధిలో సగం నీకు ఇస్తాను' అని చెప్పింది.
నిధి అన్న మాట వినగానే గద్ద ఆశపడి, కవిని పట్టుకుని ఆకాశంలోకి ఎగిరింది. కవి ఎంతో సంతోషంగా గీపెడుతూ ఉంది. కానీ కవి అబద్ధం చెబుతోందని గద్దకు అర్థమైంది. కవికి ఒక పాఠం నేర్పాలని గద్ద నిర్ణయించుకుంది.
గద్ద కవిని ఒక ఎత్తైన కొండ ప్రాంతానికి తీసుకెళ్లి, గాలి వేగంగా వీస్తున్న సమయంలో కవిని కొంచెం ఊపేసింది. కవి కింద ఉన్న పొదల్లో పడిపోయింది. కవి ప్రాణాలతో బయటపడింది కానీ, తను ఎంతో గర్వంగా చెప్పుకునే తన బలమైన పెంకు విరిగిపోయి పగుళ్లు వచ్చాయి.
కవి బాధపడుతూ, 'ఇతరులను మోసం చేసి నిధి పొందాలని చూసిన నాకు ఇదే శిక్ష. నా రక్షణ పెంకు కూడా ఇప్పుడు దెబ్బతిన్నది' అని అనుకుంది. ఆ రోజు నుండి కవి ఎవరినీ మోసం చేయలేదు మరియు అందరితో మర్యాదగా ఉండటం నేర్చుకుంది.
Moral
అత్యాశతో ఇతరులను మోసం చేయాలని చూస్తే, చివరికి మనం నష్టపోతాము.
