ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ಆಮೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕವಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು. ಕಾಡಿನ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನಾನು ನಿಮಗಿಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ನನ್ನ ಕವಚ ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ ನೋಡಿ!' ಎಂದು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕವಿಗೆ ಅಸೂಯೆಯಾಯಿತು. 'ನನಗೂ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಹಾರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ಆಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಪಂಚ ನೋಡಲು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು!' ಎಂದು ತನಗೆ ತಾನೇ ಅಂದುಕೊಂಡನು. 𝑛 ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹದ್ದು ಹಾರಿ ಬಂದು ಕವಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬಂಡೆಯ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿತು. ಕವಿ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, 'ಹದ್ದೇ ಹದ್ದೇ, ನಿನ್ನಂತೆ ನನಗೂ ಹಾರಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ. ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿಸುತ್ತೀಯಾ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಹದ್ದು ಕೇಳಿತು, 'ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹಾರಿದರೆ ನನಗೆ ಏನು ಲಾಭ?'
ಕವಿ ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದನು. 'ನನಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ನಿಧಿಯಿರುವ ಜಾಗ ಗೊತ್ತು. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರೆ, ಆ ನಿಧಿಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗ ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದನು.
ನಿಧಿಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಹದ್ದು ಕವಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಪಂಜದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು. ಕವಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಿರುಚುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಕವಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ಹದ್ದಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಹದ್ದು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.
ಹದ್ದು ಕವಿಯನ್ನು ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಬಂಡೆಯ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕವಿಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಿದಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಕವಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಒಂದು ಪೊದೆಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಕವಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗಾಯವಾಗಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ತುಂಬಾ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕವಚವು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿತು.
'ಬೇರೆಯವರನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ನಿಧಿ ಪಡೆಯಲು ಹೋದ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆ ಇದು. ನನ್ನ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಚವೇ ಈಗ ಹಾಳಾಗಿದೆ!' ಎಂದು ಕವಿ ಅಳತೊಡಗಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕವಿ ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
Moral
ಬೇರೆಯವರನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಲಾಭ ಪಡೆಯಲು ಹೋದರೆ, ಕೊನೆಗೆ ನಾವೇ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ.
