அகங்காரமும் ஆமையின் பாடமும்

ஒரு அடர்ந்த காட்டின் ஓரத்தில் இருந்த குளத்தில் கரிகாலன் என்ற ஆமை வாழ்ந்து வந்தது. கரிகாலன் மிகவும் திறமையான ஆமை என்றாலும், அவனிடம் ஒரு பெரிய குறை இருந்தது. மற்ற விலங்குகளைப் பார்த்து, 'நான் எவ்வளவு மெதுவாக இருந்தாலும், என் ஓடு எவ்வளவு உறுதியானது தெரியுமா?' என்று பெருமையாகப் பேசிக்கொள்ளும். மற்ற விலங்குகள் தங்களை விடத் திறமையற்றவை என்று நினைத்து அவர்களைக் கேலி செய்வது அவனுக்குப் பழக்கம்.

ஒரு நாள், மரக்கிளைகளில் பறக்கும் வண்ணத்துப் பூச்சிகளையும், வானில் உயர்ந்து பறக்கும் பறவைகளையும் பார்த்த கரிகாலன், பொறாமையுடன் நினைத்தான், 'இந்த உலகம் எவ்வளவு அழகாக இருக்கும்! என்னால் மட்டும் ஏன் உயரே பறந்து அந்த மேகங்களைத் தொட முடியாது?'

அப்போது, வானில் கம்பீரமாகப் பறந்து வந்த ஒரு பெரிய கழுகு, கரிகாலன் அமர்ந்திருந்த பாறைக்கு அருகில் வந்து அமர்ந்தது. கரிகாலன் தன் அகங்காரத்தை மறைத்துக்கொண்டு, 'கழுகே! உன்னைப் போலவே நானும் வானத்தில் பறக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறேன். என்னை உன் முதுகில் சுமந்து சென்று உலகைக் காட்ட முடியுமா?' என்று கேட்டான்.

கழுகு அவனைப் பார்த்தது. 'உன்னைத் தூக்கிச் சென்றால் எனக்கு என்ன பயன்?' என்று கேட்டது.

கரிகாலன் ஒரு தந்திரம் செய்தான். 'எனக்கு ஒரு ரகசியப் புதையன் இருக்கும் இடத்தின் அமைவிடம் தெரியும். நான் உன்னைக் காட்டிவிட்டால், அதில் கிடைக்கும் பாதிப் portion உனக்குத் தரப்படும்' என்று பொய் சொன்னான்.

புதையல் என்றவுடன் கழுகிற்கு ஆசை வந்தது. அது கரிகாலனைத் தன் நகங்களால் மெதுவாகப் பிடித்துக்கொண்டு வானில் பறந்தது. மேலே பறக்கும்போது கரிகாலன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியில், 'ஆஹா! எவ்வளவு உயரத்தில் இருக்கிறேன்!' என்று கத்தினான்.

ஆனால், கழுகிற்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. 'இந்த ஆமை என்னை ஏமாற்றப் பார்க்கிறது. இதற்கு ஒரு பாடம் புகட்ட வேண்டும்' என்று நினைத்தது. கழுகு கரிகாலனைத் தரையில் இறக்காமல், ஒரு மிக உயரமான பாறையின் விளிம்பிற்குச் சென்று, அவனைத் தற்செயலாகத் தள்ளுவது போலச் செய்தது. கரிகாலன் பயத்தில் கத்தினான், ஆனால் கழுகு அவனைச் சரியாகக் கீழே இறக்கவில்லை. மாறாக, ஒரு வேகமான காற்றடிக்கும் இடத்தில் அவனை வைத்துவிட்டு, அவனைத் தற்காத்துக்கொள்ளச் சொல்லாமல் விட்டுவிட்டது.

கரிகாலன் கீழே விழாமல் ஒரு செடிக்குள் விழுந்தான், ஆனால் அந்த வேகமான விசை மற்றும் வேகமான உயரத்தில் ஏற்பட்ட அதிர்வால் அவனது ஓட்டில் பல விரிசல்கள் ஏற்பட்டன. கரிகாலன் வலியால் துடித்தான். 'மத்தவங்களை ஏமாற்றிப் புதையல் எடுக்க நினைத்த எனக்கு இதுதான் தண்டனை. என் பாதுகாப்பான ஓடு இப்போது உடைந்துவிட்டது' என்று வருத்தப்பட்டான்.

அன்று முதல், கரிகாலன் யாரிடமும் பொய் சொல்லவில்லை, யாவரையும் மரியாதையுடன் நடத்தத் தொடங்கினான்.

பாடம்

பிறரை ஏமாற்றிப் பலன் பெற நினைத்தால், இறுதியில் நாம் தான் நஷ்டமடைவோம்.