ఒక దట్టమైన అడవిలో నక్కల గుంపు నివసించేవి. ఆ గుంపులో కవి అనే నక్క ఉండేది. కవి కాలికి చిన్న గాయం ఉండటం వల్ల మిగిలిన నక్కలలా వేగంగా వేటాడులేకపోయేది. దీనివల్ల మిగిలిన నక్కలు దానికి చాలా తక్కువ ఆహారం ఇచ్చేవి. అవమానంగా ఫీల్ అయిన కవి, ఆహారం కోసం ఒంటరిగా బయలుదేరింది.
ఒకరోజు ఆహారం కోసం దగ్గరలోని గ్రామం వైపు వెళ్ళినప్పుడు, కవి పొరపాటున ఒక పెద్ద పాత్రలో పడిపోయింది. ఆ పాత్రలో నలుపు రంగు సిరా ఉంది. కవి శరీరం మొత్తం నల్లగా మారిపోయింది. భయంతో అడవికి తిరిగి వచ్చిన కవిని చూసి మిగిలిన జంతువులు భయపడి పారిపోయాయి. అది ఏదో వింత జంతువు అనుకున్నాయి.
నీళ్లు తాగడానికి నది దగ్గరకు వెళ్ళినప్పుడు కవి తన ప్రతిబింబాన్ని చూసుకుంది. అప్పుడు ఒక ఉపాయం తట్టింది. "నేను ఒక భయంకరమైన జంతువు అని నమ్మిస్తే, అందరూ నాకు సేవ చేస్తారు" అని అనుకుంది. వెంటనే గట్టిగా అరుస్తూ, "నేను ఒక పెద్ద రాక్షస జంతువును! మీరు నాకు రోజూ మంచి ఆహారం తీసుకురాకపోతే, మిమ్మల్ని తినేస్తాను!" అని హెచ్చరించింది.
జంతువులు భయపడి ప్రతిరోజూ కవికి ఆహారం తీసుకురావడం మొదలుపెట్టాయి. కవి ఒక రాణిలా బతికింది. కానీ ఒకరోజు భారీ వర్షం పడింది. ఆ వర్షంలో కవి ఒంటిపై ఉన్న నలుపు రంగు అంతా కడిగిపోయింది. మరుసటి రోజు ఉదయం కవి ఒక మామూలు నక్క అని జంతువులకు తెలిసింది. కోపంతో జంతువులు కవిని అడవి నుండి తరిమికొట్టాయి. కవి తన తప్పు తెలుసుకుంది.
Moral
అబద్ధంతో పొందే గౌరవం శాశ్వతం కాదు, నిజం ఎప్పుడూ బయటపడుతుంది.
