ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ మరియు మీరా అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. అర్జున్కు ఎప్పుడూ కొత్త బొమ్మలు, మిఠాయిల మీద ఆశ ఎక్కువ. మీరా దగ్గర ఆమె తండ్రి ఇచ్చిన ఒక చిన్న చెక్క బొమ్మ ఉండేది. ఒకరోజు అర్జున్ సరదాగా మీరా బొమ్మను దాచిపెట్టాడు, దానివల్ల మీరా ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.
అదే సమయంలో ఆ గ్రామానికి ఒక ముసలి సన్యాసి వచ్చారు. ఆయన చాలా ప్రశాంతంగా ఉండేవారు. ఆయనకు ఏ వస్తువు మీద ఆశ లేదు. ఆయన అర్జున్ దగ్గరకు వచ్చి, 'అర్జున్, ఈ వస్తువులు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. కానీ నీ మనసులోని ప్రశాంతత మాత్రమే శాశ్వతం. ఈ చిన్న వస్తువుల కోసం ఎందుకు ఇంత ఆరాటపడుతున్నావు?' అని ప్రేమగా చెప్పారు.
ఆ సన్యాసి కళ్ళలో ఉన్న ప్రశాంతతను చూసి అర్జున్ ఆశ్చర్యపోయాడు. అన్ని కోరికలను వదులుకున్న ఆ మహానుభావుని గొప్పతనాన్ని వర్ణించడం అంటే, ఈ లోకంలో ఎంతమంది మరణించారో లెక్కపెట్టినట్లు—అంటే అది అసాధ్యం. అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకుని, మీరా దగ్గర క్షమాపణ కోరి బొమ్మను ఇచ్చేశాడు. ఆ రోజు నుండి అర్జున్ అనవసరమైన కోరికలను తగ్గించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
