ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా మంచివాడు, కానీ అతనికి ఒక చిన్న అలవాటు ఉంది; మంచి పనులు చేయాలని అనుకుంటాడు కానీ, 'తర్వాత చేద్దాంలే' అని వాయిదా వేస్తుంటాడు.
ఒకరోజు అతని తాతయ్య అతన్ని పిలిచి, 'అర్జున్, మంచి చేయడం అనేది ఏదో ఒక రోజు చేసే పని కాదు. నీకు సాధ్యమైనంత వరకు, అన్ని విధాలుగా, నిరంతరం మంచి పనులే చేయాలి' అని చెప్పారు.
ఆ మధ్యాహ్నం, అర్జున్ దారిలో వెళ్తుండగా ఒక వృద్ధుడు బరువైన సంచులతో ఇబ్బంది పడటం చూశాడు. 'ఇప్పుడు ఆడుకోవాలి, తర్వాత సహాయం చేయవచ్చు' అని మొదట అనుకున్నాడు. కానీ తాతయ్య మాటలు గుర్తొచ్చి, వెంటనే వెళ్లి ఆ వృద్ధుడికి సహాయం చేశాడు. ఆ వృద్ధుడి ముఖంలో కనిపించిన చిరునవ్వు అర్జున్ మనసును నింపేసింది.
తరువాత, ఒక చిన్న పక్షి గూడు కింద పడి ఉండటం చూసి దాన్ని జాగ్రత్తగా చెట్టుపై పెట్టాడు. తన స్నేహితుడికి ఏదైనా అవసరమైనప్పుడు సహాయం చేశాడు. చిన్న చిన్న పనులే నిరంతరం చేస్తే జీవితం ఎంత బాగుంటుందో అతనికి అర్థమైంది.
అర్జున్ పెద్దయ్యాక ఒక గొప్ప వ్యక్తి అయ్యాడు. అతను కేవలం సంపాదనకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వలేదు, సత్యం, దయ మరియు సహాయం చేసే గుణాన్ని తన జీవితంలో భాగంగా చేసుకున్నాడు. అతని నిరంతర మంచి పనుల వల్ల ఆ గ్రామం అంతా ప్రేమతో నిండిపోయింది.
