ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നു; നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം എന്ന് കരുതും, പക്ഷേ 'പിന്നെ ചെയ്യാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് മാറ്റിവെക്കും.
ഒരിക്കൽ അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, നന്മ എന്നത് ഇടയ്ക്കൊന്ന് ചെയ്യേണ്ട ഒന്നല്ല. നിനക്ക് കഴിയുന്ന രീതിയിൽ, എപ്പോഴും, എല്ലാ വഴികളിലൂടെയും നന്മ ചെയ്യുക.'
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക്, വഴിയിൽ വെച്ച് ദാഹിച്ചു വലയുന്ന ഒരു വൃദ്ധനെ അർജുൻ കണ്ടു. 'ഇപ്പോൾ കളിക്കാൻ പോകണം, പിന്നെ വെള്ളം കൊടുക്കാം' എന്ന് അവൻ ആദ്യം കരുതി. പക്ഷേ മുത്തച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ഓർമ്മ വന്നു. അവൻ ഓടിച്ചെന്ന് വെള്ളം നൽകി. ആ വൃദ്ധന്റെ പുഞ്ചിരി അർജുനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
പിന്നീട് ഒരു ചെറിയ പൂച്ചക്കുട്ടി കുറ്റിച്ചെടിയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ സഹായിച്ചു. തന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ഒരു പേന കളഞ്ഞുപോയപ്പോൾ അവനെ സഹായിച്ചു. ചെറിയ കാര്യങ്ങളാണെങ്കിലും അവ തുടർച്ചയായി ചെയ്യുമ്പോൾ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
അർജുൻ വളർന്നു വലുതായപ്പോൾ ഒരു വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി. എന്നാൽ അവൻ പണത്തിന് പിന്നാലെ മാത്രം ഓടിയില്ല. സത്യസന്ധതയും കരുണയും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കി മാറ്റി. അവൻ ചെയ്ത നന്മകൾ ആ ഗ്രാമത്തെ മുഴുവൻ സ്നേഹം കൊണ്ട് നിറച്ചു.
