ఒక అందమైన గ్రామంలో కార్తీక్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను ఎప్పుడూ అందరికీ సహాయం చేస్తున్నట్లుగా గొప్పగా ప్రదర్శించేవాడు. పండుగలు వచ్చినప్పుడు పెద్ద మొత్తంలో దానధర్మాలు చేసేవాడు, ఊరి వారందరూ అతన్ని పొగిడేవారు. కానీ కార్తీక్ చేసే పనుల వెనుక దయ కంటే, అందరూ తనని గొప్పవాడిగా చూడాలనే కోరిక మాత్రమే ఉండేది.
అదే గ్రామంలో అర్జున్ అనే ఒక పేద అబ్బాయి ఉండేవాడు. అర్జున్ చాలా పేదవాడు, కానీ అతని మనసు చాలా స్వచ్ఛమైనది. ఒకరోజు సాయంత్రం, ఊరి చెరువు దగ్గర ఒక వృద్ధుడు నడవడానికి ఇబ్బంది పడటం అర్జున్ చూశాడు. ఎవరూ చూడటం లేదని తెలిసినా, అర్జున్ తన దగ్గర ఉన్న కొద్దిపాటి ఆహారాన్ని మరియు నీటిని ఆ వృద్ధుడికి ఇచ్చి సహాయం చేశాడు. ఆ సమయంలో అతన్ని ఎవరూ మెచ్చుకోలేదు, ఎవరూ చూడలేదు.
ఒకరోజు కార్తీక్ ఒక పెద్ద విందును ఏర్పాటు చేశాడు. ఊరంతా అతన్ని కొనియాడింది. కానీ ఆ రాత్రి కార్తీక్ పడుకున్నప్పుడు అతని మనసు అశాంతిగా ఉంది. 'నేను చేస్తున్నవన్నీ కేవలం ప్రదర్శనలేనా?' అని అతనికి అనిపించింది. ఎటువంటి ప్రచారం లేకుండా సహాయం చేసిన అర్జున్ ఎంత ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడో అని అతను ఆలోచించాడు. అప్పటి నుండి, కార్తీక్ ఇతరులకు చూపించుకోవడానికి కాకుండా, తన మనసును పవిత్రంగా ఉంచుకోవడానికి మంచి పనులు చేయడం ప్రారంభించాడు. అతని జీవితంలో నిజమైన సంతోషం వచ్చింది.
